Hilal
@Laltsn
13 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kendi imkanlarıyla 2013 yılında kaleme aldığı kitabında daha çok gazi olduktan sonra yaşadığı zorlu süreçten bahsettiği 'Körün Gördükleri' yazarın tüm içtenliğiyle biz okurlara içini döktüğü tam anlamıyla samimi bir eser.
Öncelikle incelememe başlamadan önce kendisine saygılarımı sunuyorum..
Bugün yaşadığımız topraklarda ülkemin insanı hür bir vatandaş olarak hayatına devam edebiliyorsa bunu öncelikle Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşları, kahraman Türk ordusu, şehitlerimiz ve gazilerimize borçlu olduğumuzu belirtmeliyim.
Murat Narinç Güneydoğu da gönüllü askerlik yaptığı dönemde girdikleri bir çatışma sonrasında vuruluyor. Bir helikopterle Elazığ Askeri Hastanesine getirilen askerimiz burada tedavi altına alındıktan sonra Ankara Gülhane Askeri Tıp Akademisine sevk ediliyor. Otobüsle yapacağı yolculuğun ücreti her ne kadar hastane tarafından karşılanacak olsa da yapacağı uzun yolculukta ayaklarında bulunan şarapnel parçaları sebebiyle zorlanabileceğini bildiği için kendi imkanlarıyla Ankara'ya borç harç bir uçakla ulaşıyor. Maalesef gözüne şarapnel parçası isabet eden gazi kardeşim bu sebeple bir gözünü kaybediyor.Ayrıca kafasında kurşunla yaşadığını hikâyesini anlattığı bölümlerden daha sonra öğreniyoruz.
Murat Narinç askerlik yapmadan önce kendinden bahsettiği sayfalarda zor şartlar altında bir çocukluk dönemi geçirdiğini anlatıyor. Kalabalık bir aileye sahip gazimiz maddi imkansızlıklar sebebiyle okulunu yarıda bırakmak zorunda kalmış. Derslerinde çok başarılı olduğunu dile getirirken bir çocuğun daha kayıp gittiği yaşamına tanık oluyoruz. Hep yoklukla geçen günleri askerlik yaptığı dönemde de yakasını bırakmayınca gönüllü Doğu'da maaşlı askerlik yapmaya talip olur.Bu arada geride bıraktığı annesi, küçük kızı ve eşine para gönderebilmek için bu
Hilal
Kendisi gazimuratnarinc@gmail.com bu hesaplardan ulaşabilir dedi
Kendi imkanlarıyla 2013 yılında kaleme aldığı kitabında daha çok gazi olduktan sonra yaşadığı zorlu süreçten bahsettiği 'Körün Gördükleri' yazarın tüm içtenliğiyle biz okurlara içini döktüğü tam anlamıyla samimi bir eser.
Öncelikle incelememe başlamadan önce kendisine saygılarımı sunuyorum..
Bugün yaşadığımız topraklarda ülkemin insanı hür bir vatandaş olarak hayatına devam edebiliyorsa bunu öncelikle Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşları, kahraman Türk ordusu, şehitlerimiz ve gazilerimize borçlu olduğumuzu belirtmeliyim.
Murat Narinç Güneydoğu da gönüllü askerlik yaptığı dönemde girdikleri bir çatışma sonrasında vuruluyor. Bir helikopterle Elazığ Askeri Hastanesine getirilen askerimiz burada tedavi altına alındıktan sonra Ankara Gülhane Askeri Tıp Akademisine sevk ediliyor. Otobüsle yapacağı yolculuğun ücreti her ne kadar hastane tarafından karşılanacak olsa da yapacağı uzun yolculukta ayaklarında bulunan şarapnel parçaları sebebiyle zorlanabileceğini bildiği için kendi imkanlarıyla Ankara'ya borç harç bir uçakla ulaşıyor. Maalesef gözüne şarapnel parçası isabet eden gazi kardeşim bu sebeple bir gözünü kaybediyor.Ayrıca kafasında kurşunla yaşadığını hikâyesini anlattığı bölümlerden daha sonra öğreniyoruz.
Murat Narinç askerlik yapmadan önce kendinden bahsettiği sayfalarda zor şartlar altında bir çocukluk dönemi geçirdiğini anlatıyor. Kalabalık bir aileye sahip gazimiz maddi imkansızlıklar sebebiyle okulunu yarıda bırakmak zorunda kalmış. Derslerinde çok başarılı olduğunu dile getirirken bir çocuğun daha kayıp gittiği yaşamına tanık oluyoruz. Hep yoklukla geçen günleri askerlik yaptığı dönemde de yakasını bırakmayınca gönüllü Doğu'da maaşlı askerlik yapmaya talip olur.Bu arada geride bıraktığı annesi, küçük kızı ve eşine para gönderebilmek için bu
İbrahim Ekinci isimli okura yanıt verildi
Hilal
facebook.com/share/p/1CfJHLJq61 murat narinç'in Facebook hesabıdır kendisiyle görüşmekteyim umarım yardımcı olur
Veronika Ölmek İstiyor-P. COELHO (Tabuların, boş inançların canı cehenneme!)Edebiyat
Hadi itiraf edin!
Hepiniz en az bir defa ölmeyi düşünmüşsünüzdür hayatta.
Kim bilir, belki buna kalkışan, kıyısından dönenler de vardır aranızda!
Geçenlerde bir haber gördüm, "Dünyanın en mutlu ülkesinde intiharlar neden artıyor?" Farklı zaman diliminde ise ülkemize dair bir haber gördüm: "İntihar oranlarında artış %50'lere dayandı."
Sahi, neden tutunamıyoruz hayata?
Çağın vebası oldu: "tutunamamak"
Dünyaya tutunamıyor insan!
Azizim, insan insana tutunamıyor!
Hep bir anlam eksikliği, anlam arayışı...
Cevap bulursa ne âlâ, peki ya bulamazsa?
Eserimizin başkahramanı Veronika isimli genç bir kız. Güzel bir hayatı var, istediklerine sahip, erkekler ile iyi birliktelikleri oluyor ama mutlu değil.
Bazen tüm koşullar uygunken bile mutlu olamıyor insan. Ya da mutluluğun ne olduğunu biz değil toplum standartları belirliyor. İyi bir işin varsa mutlu olmalısın, paran varsa mutlu olmalısın, toplum tarafından kabul görüyorsan mutlu olmalısın... Böylece biz değil toplum standartları mutlu oluyor. Mutluluk bir görev halini alıyor. Ve bir gün fark ediyorsun ki tüm bunlar seni gerçekten mutlu etmiyor.
“Yürü, gidiyoruz.
Deliler delice şeyler yaparlar.” (s. 191)
Delice şeyler neler biliyor musunuz? İçimizden geçen şeyler! Toplum yapmak istediklerimizi içimize hapsediyor! Ezilip gidiyor ruhumuz bu toplumsal normlar altında. Sokaklarda bağıramaz, her yerde gülüp eğlenemezsin! Sen kadınsın sevişirken zevk alamaz ya da bunu açığa vuramazsın! Sen bizim çocuğumuzsun iyiliğini istiyoruz ve şu mesleği yapmalısın! Kadınsın böyle giyinemez şu saatte sokağa çıkamazsın! Okumazsan adam olamazsın! Tüm bunlar mı sağlıklı bir hayatın göstergesi! Öyleyse hepimiz birer deli olalım, tüm bunlara katlanmaktansa... Zaten olmasak da kabul görmeyecek ve buna itileceğiz!
"Yaşamımı bütünüyle değiştirmek
Hilal
Kitabın abartıldığını düşünüyorum beklentimi karşılamadı..
Yüreğiniz dayanacaksa okuyun! /İnsan üzüntüden nasıl ölmüyor anlamıyorum!Günce
Ah,
Yüreğim zor dayandı satırları okurken...
Adım adım şahit olmak çok zor bu acıya.
Hele bunu bir günlük vasıtasıyla yapmak...
Yaşar Kemal'in 
İnce Memed eserinde çok anlamlı bir cümle geçer: "Demir olsam çürürdüm, toprak oldum dayandım." Anca toprak olmak lazım dayanmak için.
Her şey ne güzel başlamıştı oysa...
Pırıl pırıl hayaller vardı, tertemiz!
Eserin o günlerden başlaması daha çok zorluyor yüreği. Güzel giden her şey bir gün alt üst olabiliyor. Hiç beklemediğin anda.
Bir kız çocuğu düşünün, henüz 14 yaşında. Hayatının baharı bile diyemeyeceğimiz bir dönemde. Kabul olmasını en çok istediği dua:
"Ama Allah'ım, senden istediğim tek şey ailem benden önce ölmesin yoksa dayanamam.
Lütfen Allah'ım." (s. 73)
Ve en acısı, bu duanın bir gün gerçek olması...
Bir baba düşünün, acılar içinde,
Öyle bir hayat ki şu dizeleri yazdırıyor:
"Sabahları
Hasta uyanmanı istiyorum.
Hastaysan eğer
Yaşıyorsun demektir."
Burçak Çerezcioğlu
Mavi Saçlı Güzel Kız!
O birkaç yıllık süreci adım adım yaşadım seninle!
Günlüğünde geçen şarkıları açtım eseri okurken, günlüğünden geçen filmleri izleme listeme aldım.
Öyle güzel, öyle cesur meydan okuyordun ki hayata, küçük şeyleri dert edindiğim için kendimden utandım!
Hayata bakış açımı değiştirdi kurduğun birçok cümle.
Yaşar Kemal'in İnce Memed eserinde çok anlamlı bir cümle geçer: "Demir olsam çürürdüm, toprak oldum dayandım." Anca toprak olmak lazım dayanmak için.
Her şey ne güzel başlamıştı oysa...
Pırıl pırıl hayaller vardı, tertemiz!
Eserin o günlerden başlaması daha çok zorluyor yüreği. Güzel giden her şey bir gün alt üst olabiliyor. Hiç beklemediğin anda.
Bir kız çocuğu düşünün, henüz 14 yaşında. Hayatının baharı bile diyemeyeceğimiz bir dönemde. Kabul olmasını en çok istediği dua:
"Ama Allah'ım, senden istediğim tek şey ailem benden önce ölmesin yoksa dayanamam.
Lütfen Allah'ım." (s. 73)
Ve en acısı, bu duanın bir gün gerçek olması...
Bir baba düşünün, acılar içinde,
Öyle bir hayat ki şu dizeleri yazdırıyor:
"Sabahları
Hasta uyanmanı istiyorum.
Hastaysan eğer
Yaşıyorsun demektir."
Burçak Çerezcioğlu
Mavi Saçlı Güzel Kız!
O birkaç yıllık süreci adım adım yaşadım seninle!
Günlüğünde geçen şarkıları açtım eseri okurken, günlüğünden geçen filmleri izleme listeme aldım.
Öyle güzel, öyle cesur meydan okuyordun ki hayata, küçük şeyleri dert edindiğim için kendimden utandım!
Hayata bakış açımı değiştirdi kurduğun birçok cümle.
Hilal
İncelemenizi okurken yıllar sonra aynı hüzünleri yaşadım😔