Tuba Uysal

Tuba Uysal
@Lav_inya
Ben Tuba ağacıyım. Köklerim havada benim, toprağı bilmem. Bundandır hiçbir yere tutunamayışım. Dallarım yere doğru eğilir dünyaya, ancak köklerim göğe meyil verir hep Yaradan'a...
Emrolunduğun Gibi Dosdoğru Ol! (Hûd: 112)
Beşikten mezara...
Biraz su, biraz yeşillik her yer benim evimdir...
Kumru
41 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Bugün uykusuzluğun sindiği şu odada Geldiğim kanaat Cahilin pervasız mutluluğundansa Bilgiyi bedene indiren acıda Buldum şefaat Acılarım uyutun beni Sallandım beşiğinizde Beşiğimin adı imtihan Kalbim ürkmüş bu çağdan Yüzümde iki kara giryan Ben nisyanın çocuğu insan Nisyanıma ettiğim isyan Nefsime eylediğim tân Ve dahi ihtarım hatrına Sen bağışla beni Ya Rahim ya Rahman. |Lav-inya 🪻 Yaraya Bastırılan Şiir #yazdostum✒️
Reklam
"Bahtiyarlığın büyüklüğü kadardır acılar, unutma yavrum. Mukaddes kitaplarımız senin ve oğlunun acı çekeceğini haber veriyor. Hazır ol!" Kabuğu delinmeyen çekirdek ağaç olamaz. Bilirim acı olacak. Yağmur yağmadan ağaç büyümez. Elbet gözyaşı akacak.
Kitap Alıntısı
"Rabbimin emrine itaatle sustum. İçimde sanki yaratılmayla açılan âlemlerin toplanması vardı. Kıyamet böyle mi olacaktı? Bir küçük varlıkta her şey cem mi edilecekti? Kâinatın ne derece küçük olduğunu anladım. Kâinatı aştım. O daralma ve sıkılma ile ruh çekirdeğim çatladı. Haşir de böyle olacaktı sanırım. Ruh çekirdeğinin açılması için âlemlerin kabuğu celal ile katılacaktı. Ezildim. Sanki tüm âlemlerin altında bedenim kül duman oldu. Ağırlığın etkisiyle nefes almakta zorluk cekiyordum."
Sayfa 85 - Timaş·Kitabı okudu
"Kadın, ism-i Hafîz'in sırrıydı. O isme düşecek bir gölge için korkardı kadın. O ismin aynasına bir gölge düşünce de Arş sarsılır, ism-i Hafîz hicap ederdi."
Sayfa 84 - Timaş·Kitabı okudu
"Benim nasıl çocuğum olabilir? Bana hiçbir insan el sürmemiştir." "Evet, öyledir. Lakin Allah dilediğini yaratır. Bir şeyi murat ettiği zaman O'nun işi sadece "Ol!" demektir, o da oluverir." "Allah katında İsa'nın hali Âdem'in yaratılışı gibidir. Allah onu topraktan yarattı, sonra ona "Ol!" dedi, o da oluverdi." Sustum... Acı ve mutluluk son raddeye gelince kelam hamuş olurmuş. Kalp konuşunca kelamın dili tutulurmuş.
Sayfa 82 - Timaş·Kitabı okudu
Reklam