Ben Tuba ağacıyım. Köklerim havada benim, toprağı bilmem. Bundandır hiçbir yere tutunamayışım. Dallarım yere doğru eğilir dünyaya, ancak köklerim göğe meyil verir hep Yaradan'a...
"Bu zamana kadar hissetmediğim bir şekilde algılıyordum zamanı, dünyayı. Bu adamın ruhunda bir evim var, gibi hissediyordum. Sonra bir şey oldu. Kötü bir şey. Neyse bu kadar anlattığım yeter..."