Kitabı bitirir bitirmez inceleme yapmak istemedim. Bu işe özel bir vakit ayırmalıydım. Gerek buradaki ilk incelemem oluşu gerekse kitabın bunu hakedişinden kaynaklıdır bu düşüncem.
Kitapevinde kitabı alıp elime incelerken "bildiğiniz ıssız ada romanlarından değil" cümlesi cezbetmişti beni. Nerdeyse hepimizin üzerine en az bir kere düşündüğü "ıssız adaya düşsem nasıl hayatta kalırdım, neler yapardım? Önce bir barınak yaparım..." diye devam eden düşünceler var ya... İşte bunlardan farklı ne olabilir, en fazla 12-13 yaşlarındaki çocuklar ne yapmış olabilirler de adayı "cehenneme" çevirmiş olabilirler?
Önce tatlı tatlı olması gerekenler yaşandı elbette. Hayatta kalma güdüsü çocuk yetişkin ayırmıyor çünkü. Hayatta kalmak, karnını doyurmak, kendini güvende hissetmek için birtakım kararlar alınır ve uygulanır. Yaşı büyük olanlardan Ralph şef olarak seçilir oy çokluğuyla. Oy birliğiyle denemez buna çünkü şef olmak isteyen başkaları da vardır ancak dağınık hâldeki çocukları bir araya toplayan Ralph'tir ve Domuzcuk'un da desteğiyle şef olur. Domuzcuk karakteri akıllı ve sağduyuludur ancak dış görünüşü yüzünden zorbalığa maruz kalır ve dikkate alınmaz. Onu önemseyen kişi Ralph olur. Ancak bu sükunet çok uzun sürmez. Yaşı çok küçük olanlar zaten yemek ve eğlenmek dışında bir şey düşünemez. Peki ya daha büyük olanlar... İşte bu noktada sorunlar baş gösterir. Çünkü artık düşünceleriyle, yaptıklarıyla bu çocuklardan bazıları birer çocuk değil, acıma duygusu olmayan ve zalimleşmiş birer "yetişkinimsi"dirler. O adada zalim olacak daha yetişkin kimse yoktur zira bu görev onlara kalmıştır. Domuz avlamak(can almak,kan) ve dans etmek isterler.Bu avcı grubun lideri Jack'tir. Zamanla kendini mutlak şef olarak görür, itaat bekler. En başta alınan kararlara( en önemlisi adadan