Topluluk insana, yalnızken kolayca yitirebileceği bir cesaret, metanet ve asalet verebilir. İçinde, insanlar arasında bir insan olduğu anısını canlandırabilir. Fakat bu ona, bir birey olarak sahip olamayacağı özellikler atfedilmesini engellemez. Hak etmediği bu armağanlar insana başta büyük bir lütuf gibi gelse de, uzun vadede bunların bir kayba dönüşmesi tehlikesi vardır, çünkü insan doğasında armağanları doğal saymak gibi bir zaaf vardır; sıkıntı anında bizzat çaba göstermek yerine, bunlar üzerinde hak iddia eder.
Bu kitabı okudum mu acaba diye önce sorarım. Sonra başlarım okumaya .Son 10 sayfaya gelince evet daha önce okumuştum diye anımsarım. Sona gelirim, hâlâ düğümü çözemem. Bir başka yayınevinden başka vakit okumaya karar veririm. 3’tür bu döngü tekrarlanıyor , ya nasip :)
Hayat, bu kitap konusunda ikimiz de aynı talihi yaşıyoruz sanırım :) Bu duyguyu her sayfada yaşadım ancak kitabın sonuna gelince okuduğuma emin oldum:)) Bunu sıklıkla yaşarım. Ama olsun, her okumada bambaşka bir tat alıyorum🌿