Benim adım Kinyas.Gün ağrıyor.Başım ağrıyor.İsmimi kendime ben verdim.Bitmeyen bir öfke ve bitmeyen bir mutsuzluğun ifadesi.Bütün insanlara kızgınım.Yaşadıkları için.Hayattan midem bulanıyor...
Yalnız yaşamak istiyordum,yalnız olunca daha iyi hissediyordum kendimi,daha temiz,ama onlardan kurtulacak kadar zeki değildim.Onlar benim efendilerimdi belki de:şekil değiştirmiş babalarım.