Bir masaya oturmuş birinin önünde durup iş istediğimi,o işe uygun olduğumu söylemek çok zor geliyordu bana.Samimiyetle söylüyorum, yaşam beni dehşete düşürüyordu.Yemek, uyumak ve çıplak dolaşmamak için insanın yapmak zorunda olduğu şeyler ürkütücüydü.
Sabahın altı buçuğunda bir çalar saatin sesine uyanıp yataktan fırla,giyin, zorla bir şeyler atıştır,sıç,işe, diş fırçala, saç tara, başka birine büyük paralar kazandırmak ve sana tanınan fırsata müteşekkir olmak için berbat bir trafiğin içine dal.Nasıl razı olunur böyle bir yaşama?