İnsanı şaşırtan tüm olaylar ondan öncekilerin başına da gelmiştir.İnsana dair her olasılık zaten yaşanmıştır.Başımıza gelen hiçbir şey,ne kadar talihsiz ya da talihli olursa olsun,yeni değildir.Ama bizim hissettiğimiz her şey yenidir zira insan emsalsizdir,aynı ağaçtaki her bir yaprak gibi.İnsan diğer insanlarla aynı can suyunu paylaşır ama farklı beslenir.Yeni, gerçekten yeni olmasa da, dünyanın kıyılarında sürekli, nesil nesil, dalga dalga yıkananlar için hep yenidir.
Ama havanın ve ormanlardaki ağaçların sahibi kim?Deredeki suyun, kuşların şarkısının sahibi kim?Bu ülkenin bir vatandaşı olarak canım istediğinde bir müddet ormanda yaşamaya hakkım yok mu?
Benim için televizyon izlemek, insanları neden sevmediğim konusunda bir kaynak kitap okumak gibi.Televizyon içimizdeki bütün iğrençliklerin özü.Hayatta zaten kabullenmekte zorlandığımız insana ait özellikler televizyonda göründüğünde doğrudan çarpıcı hale geliyor,insanlar salaklaşıyor.