"Sen şey... Özgürlük Heykeli gibisin artık," diyorum ona ama bu onu rahatlatmıyor.
"O kadar yalnız mıyım gerçekten?" diye soruyor.
"Yalnız mı?"
"O zavallı kadın insanlar onun etrafında kendi işlerine bakarlarken, meşalesinin sonsuza kadar yukarıda tutmak zorunda," diyor Kaliope hüzünle. "O kaidedeki kız olmanın insana kendini ne kadar yalnız hissettirebileceğini hiç düşündün mü?"
"Fakat fırtına veya bunaltıcı sıcak kadar, havanın durgunluğu da insan rahatsız edebilir, aynı şekilde alımlı bir mutluluk da talihsizlik kadar kışkırtıcı olabilir."
"Evden çıktıktan sonra bir şey unuttuğunu fark ederek duraklayan, fakat unuttuğunu ne olduğunu bir türlü bulamayarak hafızasını ve ceplerini araştıran, nihayet, ümidini kesince, aklı geride, ileri gitmek istemeyen adımlarla yoluna devam eden bir insan gibi üzüntülüydüm."