Ansızın hayatını uzun bir çöl gibi görünce yaşamaktan büyük bir yorgunluk hissetti, ve "acaba vakit geldi mi?" diye düşündü; zira o Kendini mutlaka intihara mahkûm görürdü. Kendinde bu kadar ateş varken, bu kadar güzellik esiri bu kadar özlemiş, tutkun, bu kadar ihtiras ile beraber herkes gibi selim bir hayat içinde bir gün ölüvermek ona pek imkânsız gelirdi. "Ah, tifodan niçin ölmedim?" diye düṣünüyordu.