Deterministik Bir Makinenin Kendi Kendini Çürütmesi Üzerine
Kapsamlı Felsefi ve Edebi Analiz
Kitaba Genel Bakış
Mark Twain'in İnsan Nedir? (What Is Man?, 1906) adlı eseri, yazarın on yılı aşkın bir süre çekmecesinde sakladıktan sonra yalnızca iki yüz elli adet anonim olarak bastırdığı felsefi bir diyalogdur. Twain, bu eseri kamuoyuna sunmaktan korkmuştu; zira kitap, insanı özgür iradeden yoksun, salt mekanik bir makineye indirgeyen koyu bir determinizmi savunuyordu.
Yaşlı Adam ile Genç Adam arasındaki Sokratik diyalog biçiminde kurgulanmış olan yapıt, Twain'in bütün hicvi ve kara mizahının altında yatan karanlık felsefi özü sergiliyordu. Eser, döneminin ruhuna aykırı olmakla birlikte son derece modern yankılar taşımaktadır: Determinizm, nörobilim, özgür iradeyi reddeden çağdaş felsefe… Ancak kitabın asıl ilgi çekici yanı, ortaya attığı savların ne denli sistemli olduğu değil; ne denli derin çelişkiler barındırdığıdır.
"İnsan bir makine. Onu yaratan güç onu sorumluluktan muaf tutar; zira makine ne yapabileceğinden fazlasını yapamaz."
— Twain, İnsan Nedir? — Yaşlı Adam'ın tezi
Kitabın Temel Savları
Twain'in Yaşlı Adam'ı üç ana önerme etrafında döner:
İnsan tamamen dış etkenler ve kalıtım tarafından biçimlendirilen bir makinedir; özgür iradesi yoktur.
İnsan yalnızca kendi "ruhsal rahatlığını" (self-approval) tatmin etmek için eylemde bulunur; gerçek anlamda özgeci hiçbir davranış mümkün değildir.
Vicdan, dışarıdan şekillendirilmiş bir araçtır ve ahlaki değerlendirmenin nesnel bir temeli yoktur.
Bu savlar bir arada ele alındığında son derece tutarlı görünür. Twain, insanın eylemlerini bir bütün olarak çevreye, eğitime ve içgüdüye bağlar; hiçbir eylemi bireyin gerçek tercihinin ürünü saymaz. Genç Adam ise zaman zaman itiraz etse de Yaşlı Adam tarafından sürekli