Pan diye bir tanrı vardı, bilir misiniz?
İnanılmamaktan öldü o. Kendisine inanan son kişi de yeryüzünü terk edince mecburiyetten öldü.
Çünkü inanılmamanın öldürücü bir etkisi var.
Fakat insan sisteme ve soyut şeylere öylesine bağlıdırlar ki, kendi görüşlerini haklı çıkarmak için gerçeği bile bile çarpıtıp, gözlerini ve kulaklarını kapatıp öyle savunmaya geçerler.
Peki ya bazen çıkar kişinin kendisi için kötü olanı faydalı görmesindeyse?
Eğer böyleyse, eğer bunun ihtimali bile söz konusuysa, bütün kurallar yerle bir olur.