leyli
@Leyliimmley
83 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
48 saatte okudum. İlk kısmı korkuyla üzüntüyle okudum. Hatta bir bölümde okumaya cesaretim yok gibi geldi.
İkinci kısmı ise psikoterapi seansı gibi düşünebiliriz.
Hayat mücadelenizde size eşlik edecek gerçek bir tavsiyeye ihtiyacınız varsa mutlaka okumalısınız. Heybenizde bu kitapta geçen değerli cümleler olacaktır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Garip bir sergüzeşt..Alıntı
Ahmed Hamdi Tanpınar'ın hayal gücünün derinliklerinde dolaşacağınız aklınızı hep "acaba bu kitap nereye bağlanacak ve ben çok sığ düşünen biri miyim, hayır ya böyle bir iş olur mu" gibi düşüncelerin ele geçireceği ve üzülerek söylüyorum ki bir çırpıda bitiremeyeceğiniz bir kitap. Ahmed Hamdi Tanpınar dan daha önce de farklı bir kitap okuduysanız bilirsiniz ki roman karakteri çoktur, her karakterin psikolojik durumu ve geçmişi hakkında derin bilgiler vardır bu kitap da tam olarak öyle. Kitabın ana teması metaforik olabilir ama bence bir o kadar da gerçek. Her cümle hem toplumu hem bireyi derinden ilgilendiriyor. Yani hem toplum hem birey için ayrı ayrı düşünülerek yazılmış gibi. Çok katmanlı çok derinlikli bir eser. Sebat edip bitirdiğinizde heybenizde dönüp dönüp okumak isteyeceğiniz çok fazla cümle olacak. Alıntılamak isteseniz kitabın tamamını alıntılayabilirsiniz ben şu an kendimde bu gücü bulamıyorum. Kitap cümlelerin ve kelimelerin gücü edebi değeri dışında bana çok büyük bir iyilik yaptı. Hayatımdaki Halit Ayarcı'yı keşfetmemi sağladı acaba ben manipülatif bir bürokratın kurbanı mıyım diye düşünmeye başladım. Kitapta kurban aslında en başından beri gerçek olmadığını bildiği bir tiyatro oyunun içinde gibi ama sergüzeştten de memnun...Hepimizin hayatında olduğu gibi küçük detayların büyük sonuçları olabiliyor kitap tam da size bunu veriyor. Okumanızı Sizlere de tavsiye ediyorum, özümseyerek okuduğunuzda asla pişman olmayacaksınız.
Puan vermedi
Victor Hugo Eğer ilk 100- 150 sayfasına sabredip okumaya devam edersiniz, görüntülerin gözünüzde daha çok canlandığı, olay örgüsünün size heyecan verdiği, sonlara doğru ağlamaklı olduğunuz hatta uzun uzun ağladığınız güzel bir kitapla tanışmış olacaksınız. Başlangıçta sahnelerin gözümde canlanması hayli uzun bir zaman aldı ama kitap ilerledikçe Orta Çağ Paris'indeki karakterlerin günümüz insanına ne kadar benzediğini ve her birinin bir metafor olduğunu düşündüm. Şöyle ki ; işini asla özenle yapmayan kilisenin yada herhangi bir otoritenin etkisi altındaki hakimler, bir gün yücelttiğini ertesi gün yeren, yaptıklarını ve yaşadıklarını unutan zevk ve sefasına düşkün halk, saplantılı bir sevginin eğitimli bir insanı bir kör etmesi, üniformasına düşkün askerler, toplumda dışlanan ve küçümsenen kesimler, bu kesimlerin kötülüğü ve suç teşkil edebilecek şeyleri teşhir ederek yapması, insanların tüm bunları kanıksaması, aldırmaması....
Günümüzle var olan bu benzerlik Paris mimarisine uzun uzun yer verilerek gizlenmeye çalışılmış, aklınızda bir resim canlandıracak kadar ayrıntılı betimlemelere yer verilmiş. Bazen bu sıkıcı bir hal alsa da kitabın yazılış amacı ile bağdaşıyor bence.
Bunun yanında kitabın ismi her ne kadar Notre Dame Kilisesinin çancısı Quasimodo'nun fiziki görünüşünden kaynaklanan bir isim almış ise de başka karakterlere zaman zaman bu ana karakterden daha fazla yer verilmiş. Ana karakter hikayenin bir köşesinde hep var ama Baş Rahip, Esmeralda ve Yüzbaşı Phoebus ile birlikte.
Quasimodo'nun his dünyası ise insanı yaralayan bir çerçevede anlatılmış. Quasimodo ve Baş Rahip yönünden ruhsal betimlemeleri güçlü buldum. Özellikle sevdiğini elde edememiş hırslı bir aşık ve imkansız ama zararsız bir aşk.Üstelik en çok zarar beklenenden. Kitap Baş Rahip üzerinden aslında
Puan vermedi
Kitap esasen 2010 lu yıllarda yazarın yaşanacağını düşündüğü bir kızıl veba salgınını konu ediniyor. Kitabın başlarında ise medeniyetin ilk günlerini okuyorsunuz gibi hissettiriyor, biraz daha okuduğunuzda meselenin aslını anlıyorsunuz. Covid salgının başlarında Çin'den gelen korkunç videolar vardı ve o anlarda yaşadığımız o korkuyu tekrar yaşadım. Sanki bir bilim kurgu aksiyon filmi izliyorsunuz gibi anlatım güçlü ve aklınızda sahneleri resmetmenize izin veren bir anlatım.
Kitabın devamındaki psikolojik çözümlemeler de çok etkili. Çok yakın bir zamanda öleceğini bilen bir insanın ne kadar zalim ve ne kadar barbar olabileceğini yazar harika işlemiş. Ölüm ve hayat arasındaki menfaat dengesi, insanların yobazlaşması ve aslına dönüş. Tavsiye olunur. 
Jack London
Jack London
Vincent Van Gogh'un Dünyasına Bir PencereAlıntı
Puan vermedi
Ben sanıyorum ki her büyük sanatçının büyük bunalımı vardır ve bu kitap da bize bunu ispatlayan bir kitap. Vincent Van Gogh birçok sanatçı gibi sağken eserleri rağbet görmeyen, ailesini hayal kırıklığına uğrattığına inanan bence yapayalnız bir adam. Kitapta önce Van Gogh'un hayatı dönemlere ayrılarak, yaşadığı şehirler ve çizmiş olduğu resimler ilişkilendirerek anlatılıyor. Devamında kardeşi Theo'ya mektupları var. İki kardeş arasındaki ilişkiye, Van Gogh içinde olduğu çıkmaza, din hakkındaki düşüncelerine, gelecek planlarına, bazen kendini motive etme arayışına, bazen de aşkına bakabildiğiniz bir pencere bu kitap. Daha önce birçok yazar ve şairin mektuplarından derlenmiş kitapları okudum. Bu eserlerde elbette duygular apaçık yazar tarafından işlenmişti, belki bilinçli belki bilinçsiz yazarın kendi ruhundaki en gizli yaraları görebiliyordunuz. Van Gogh'un bu eserini güzel kılan bir ressam olarak bir yazar kalitesinde mektuplar yazması, duygularını ustaca ifade etmesi. Zaman zaman mektuplardan kardeşine olan düşkünlüğünü bazen de kırgınlığını hissedebiliyorsunuz. Ama gördüğüm o ki bir zamanlar deli damgası yemiş, hatta bu sebeple şikayet edilmiş bu adamı hayatta tutan belki nadir şeylerden biriydi kardeşine özgürce yazabilmesi ve elbette resim çevrelerinde bulunup resim yapabilmesi.
Resimlerindeki farklılık beni her zaman cezbetmiştir, yaşam öyküsü de öyle. Bir ressamın yalnızlık ve yoksulluk ile geçen yine benzer bir trajedi ile biten ömrü. Bir ibret hikayesinden çok bir belki bir insana bir bütün olarak bakmamız gerektiğini hatırlatan bir eser. Büyük bir ressam ama neticede bir insan. Bunalıma girebilir, hastalanabilir, yalnız kalabilir, yoksul olabilir, sevilmeyebilir, terk edebilir ama aynı insan dünyanın en ilginç resimlerini kendi üslubuyla yapabilir.
Bir ressamı