E.
@Liddya
Kim bilir belki de o günden sonra hayatının geri kalanı için tek mevsim kış olacaktı. Üşümekle geçen bir kış. Ölü mevsimler.
Reklam
Halbuki ne kadar da güzel başlamıştı gün. Güzel başlayan her güne kuşkuyla bakmayı o yıllarda henüz öğrenmemiştik, hayat sonraları öğretti.
Kuşlar bile kaderle uçarken bizim cüzi irademizin ne kadar zayıf olduğunu zaman geçtikçe anladım.
İlk söz insanın hakkıysa da son sözü söylemek kadere düşermiş. İnsan ilk adımı atmaya güç yetirse de yolu tayin eden kadermiş.
Aşk yüze dokunduğunda kırmızıyla pembe arası bir iz bırakır. O renk dünyanın en güzel rengidir. Benim de yüzümde o pembemsi kırmızılık çok uzun seneler evvel bir kere kendini gösterdi ama sonra hemencecik solup gitti.
Akşam, heybesinde gizlediği karanlığı, gündüzün pürüzsüz aydınlığı üzerine hoyratça boca ettiğinde, insanın payına en çok hasret düşer. Benim için geceyle gündüzün artık bir farkı kalmadığından, hatıraların orta yerinden bana bakıp duran yüzler, her dakika kalbimi özlem ateşiyle yakıyor. Kara ve soğuk bir mevsimin içinde debeleniyorum. Başkalarına şifa olan zaman, beni zehirliyor.
Reklam