E.
@Liddya
Bir tek senin gözlerinde başka gezegenlerden esiyordu rüzgar...
Reklam
Bazen kendimi çok ama çok aptal hissediyorum ama öyle olsaydım, tandığım adamlardan biriyle mutlu olmaz mıydım? Yoksa mutlu olamamam aptal olduğumdan mı; bu çok zor.
Ne ironik: intihar eden, zina yapan ya da cinayete kurban giden karakterlerin şairane kişiliklerini yakalıyor ve bir süre onlara bütün kalbimle inanıyorum. Onlar ne dese doğru.
Tek kusursuz aşkım kardeşime duyduğum aşk. Fiziksel anlamda sevemeyeceğim için, onu daima seveceğim. Ve karısını da kıskanacağım, biraz.
Kendimle konuşuyorum ve kutsal bir biçimde tarafsız, karanlık ağaçlara bakıyorum. İnsanlarla karşı karşıya gelmekten, mutlu, sağlam, zeki görünmek zorunda olmaktan çok daha kolay. Maskelerimi çıkarıp yürüyorum, ayla, duymayan ama yalnızca varlığımı kabul eden bu tarafsız, kişilerüstü güçle konuşuyorum. Ve beni alıp yere çarpmıyor.
Reklam