E.
@Liddya
Reklam
Tarih şahitti ki belki değişir diye başlayan hiçbir evlilik, hiç kimsenin değişmemesiyle hep acıya dönüşürdü.
Evimi mi yalnızlığı mı seviyorum, diye düşünürdü bazen, karar veremezdi.
...çünkü insan hiçbir zaman umuttan ve korkudan kurtulamayacaktır.
Sayfa 110
Azıcık ışığın yanması için, karanlık güçlerin yüzyıllarca çatışması gerek. Umudun yaratılması için umutsuzluğun, acının ve haksızlığın yüzyıllarca hakim olması gerek. Başka yolu yok bunun. İyilerle narin ruhlar, hiddet ve nefret içinde mücadeleyi bırakır. Hayatı onlar yaratacak olsa, kendi insancıllıklarının ve mantıklarının ölçüsüne göre biçerlerdi. Ama hayatı sert ve çelişken, kederden, sabırdan ve inattan ibaret ruhlar yaratır. Bunun için de hayat gözyaşının, terin ve toprağın acı kokusunu taşır.
Sayfa 91
Reklam