E.

Fakat şimdi, tam da en son ihtiyacı olacağı anda buradaydı işte, cehennemin ortasında.
Reklam
Kendimi yokladım. Başlarda hiç geçmeyecekmiş gibi gelen o üzüntüyü aradım içimde. Bulamadım, kalmamıştı. “Kusura bakma,” dedim, “Ben gerçekten daha iyiyim.” Kapıyı kapattım. Hafifçe...
Zamanla, o arayıp da bir türlü bulamadığım sebebi bilmeye ihtiyacım olmadığını anladım. Böyle olmuştu işte. Her ne olmuşsa olmuş ve böyle olmuştu. Aşk bitmişti. O gitmişti. Kargalar gelmişti. Buydu artık hayatım.
Başım biraz ağrıyordu evet çünkü bir şeyler söylemek isteyip de söyleyememek genelde böyle bir etki yapıyor. Sözler insanın boğazında kalınca... Sözler insanın boğazında kalınca yutkunmaya çalışıyorsun. Yutkun yutkun yutkun. Midede de ağrı başladıysa bil ki orada çalkalanıyorlar. Tamam. Hazmet. Sindir. Sonra? Sonraki yol öyle değil. Yerçekimi tanımıyor sözler. Uçan balonlara dönüşüp yeniden kafana doğru süzülüyorlar. Aklının içinde uçan balonlar. Durdukça şişiyorlar. Şiştikçe ağrı. Bir patlasalar...
Başından beri tüm çabam sıradan bir hayata sahip olabilmek içindi.
Reklam