Bana dönüp gülümseyerek, “Sen de çok güzelsin,” dedi. Çocukluğumuzdan beri böyle yapardık, söylenecek bir şey yoksa birbirimize ne kadar güzel olduğumuzu söylerdik. Bunu bize söyleyen başka kimse yoktu.
Bir keresinde, kendine korkunç işkenceler yapan bir hastam olmuştu. Ona neden böyle şeyler yaptığını sorduğum zaman, "Bunları bana dünya yapmasın" diye,karşılığını vermişti. Sonra, "Dünyanın neler yapacağını görmek için biraz beklesenize," demiştim. O da, "Anlamıyor musunuz? Eninde sonunda oluyor bunlar, bu şekilde hiç olmazsa kendi yıkımımı kendim yönetiyorum," diye yanıt vermişti.