Özge
@Linnpesto
Okuduğumuz her kitap aydınlanma savaşında kazandığımız bir zaferdir.
Yine bir Dosto kitabı.Kesinlikle okurken keyif aldım ve sürükleyici bir kitap.Kitap Sibirya sürgünü döneminde, 1859 yılında yazdığı mizahi yönü ağır olan bir eser. Köyün sahibi olan Albay'ın yeğeni Sergey'in köye gelmesi ile başlıyor eserimiz.Sergey ile gezintiye çıkmış hissi yaratıyor eser.Sergey tek tek anlatıyor kitaptaki karakterleri işte tam olarak bu. Sergey konuşuyor siz kendi kendinize kah kahkaha atıyor, kah sinirleniyor, kah heyecanlanıyor, kah düşüncelere dalıyorsunuz. birçok duyguyu aynı anda yaşıyorsunuz.Ben çoğunlukla sinir krizleri geçirdim.
Okurken keyif aldığım bir yazar Dostoyevski. Betimlemeleri bazen uzun olduğu için yorsa da genel olarak mükemmel. Sizi götürüp Stepançikova Köyü'ne bıraksalar bu betimlemeler ile köyü tamamı ile tanıyabilirsiniz diyorum. Karakter analizleri gerçekten çok iyi. bu konuda sanırım eline su dökecek çok az yazar vardır. karakterlerin arasında dolaşarak epey kafa yoruyorsunuz; acaba bunu neden böyle yaptı, neden bu tepkiyi verdi, sürekli beyninizde dönüp duruyor.Gün içinde sürekli kafamdaydı.
Aşırı derecede bencil, ukala ve baskıcı karakteri yansıtan Foma Fomiç, ve her yaptığına yüce bir durummuş gibi algılayıp değer veren ya da vermek zorunda bırakılan, suçluluk duygusu işlenen sayın Sergey'in de dayısı olan Albay.İnsanlara sözünü dinletebilmek için bilgili ve zeki olmaya gerek olmadığını da okuyucusuna gösteriyor Dostoyevski. biraz dalkavukluk(kitapta en çok geçen kelime olabilir), birkaç güzel söz biraz da hitabi yetenek ile evin büyük hanımının gözüne girerek evde sözü herkesten fazla dinlenilir hale gelinebiliyormuş. geçmişte yaşanılan, bilinçaltına yerleşen olaylardan sonra insanın içine yerleşen hırs ve saygınlık görme isteği nelere mal oluyor, nerelere kadar insanı yükseltip alçaltabiliyor bunun en güzel
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yarım bırakılmış roman denemesi:Netoçka Nevzanova
Dostoyevski'nin tutuklanması ile yarım kalan kitabı on yıl sonra tekrar tamamlamak istememiştir.Çünkü on yıl insanın ruhunda çok büyük değişiklikler yaratmıştır.İlk başta neden yarım kalmış bir kitabı okuyayım ki diye düşündüm.Ancak kitabı baya başarılı buldum ve acaba kitap tamamlansa nasıl olurdu demekten kendimi alıyoyamadım.
Kitabın konusundan bahsetmek gerekirse,Netoçka isimli bir kızın çocukluk,büyüme ve gençlik yıllarına kadar anlatılmış ancak burada maalesef yarım kalmıştır:((
İlk bölümde Netoçka’nın annesi ve üvey babasıyla geçirdiği dönem ve anne-baba ilişkisi anlatılıyor. Netoçka daha bebekken babası ölüyor ve annesi ileride iyi bir müzisyen olacağına inananan Yefimov ile evleniyor. Ancak bir türlü başarılı olamıyor ve ilerleyemiyor.Ve türlü bahanelerle kendini avutuyor.Başarısızlığıyla yüzleşemeyen bir karakter anlatılmıştır.
Bu bölümde hayatı değişmeye başlıyor.Zengin bir aileye bakmaya başlıyor burda evin küçük kızı Katya ile olan ilişkisi anlatılıyor.En son Katya'nın evden gitmesiyle yeni bir bölüm başlıyor.
Netoçka Katya'nın ablasının evine veriliyor.Aleksandra Netoçka'yı kendi çocuklarından ayırmıyor.Ve hikaye burada kesiliyor.Kitabın ana teması sevgi yani Netoçka 'nın hayatına giren insanlara gösterdiği sevgi bence burada kadın olmak çok güzel anlatılmış...
Bu roman tamamlanmış olsaydı kesinlikle başarılı romanlarından biri olacağını düşünüyorum.Okunmasını kesinlikle tavsiye ediyorum.
Beyaz Geceler
Öncelikle Dostoyevski'nin en naif hikayesi olduğunu belirtmek isterim.Kişiler karmaşasından arınmış sade ve sürükleyici bir başyapıt kesinlikle okumalısınız.
Kendisinden hayalperest diye bahseden bir adamın öyküsünü okuyorsunuz.Hayalperest kavramı asosyal,toplum dışında kalmış anlamında kullanılmıştır.
Kitap hakkında bilgi vermek gerekirse; Beyaz Geceler öyküsü Dostoyevski'nin doğup yaşadığı yer olan St.Petersburg'da geçer.Öykünün ismi de St.Petersburg'daki beyaz gecelerden gelir.Şehrin kuzey kutbuna yakınlığı nedeniyle mayıs ayının ortalarında başlayarak temmuz ayının ortalarına kadar güneş sabah saat 03:00 de doğarken,gece saat 00:00 da batmaktadır.Yani hava sadece 01:30 ve 02:30 arasında hafif kararmaktadır.Dostoyevski'nin bu hikayesi bu beyaz gecelerde geçer.Kitap hakkında hiçbir bilgiye sahip olmadığımda sadece ismini duyduğumda bunun romantik bir hikaye olduğunu hissetmiştim nedense :))
Hikayenin kahramanı olan yirmili yaşlarında kendini hayattan soyutlamış,hüzünlü bir genç adamın beyaz gecelerden birinde ağlamaklı ve üzgün bir kızla tanışması ve bu kıza karşı duyduğu aşkı, heyecanı coşkulu bir dille anlatıyor.Hikaye çok sürükleyici bir anda kendinizi Ah Nastyenka Ah! derken buluyorsunuz.
İkilinin arasında geçen ilişki adını bile bilmediğimiz bedbah genç tarafından karşılıksız bir aşk,Nastyenka tarafından ise umutla beklediği geçmiş aşkının acısını dindirmek için sığındığı bir liman...Benim en beğendiğim şeyse ikili arasında geçen konuşmalar.
Nastyenka'nın bekleyişi mutlulukla sonlanınca okur hüzünlü ve çaresiz bir sonla başbaşa kalıyor.Etkisinden uzun süre çıkamadığım bir eserdi.Kendime şu soruyu sordum:
Kaderin önüne kim geçebilir?
Kitap dört bölümlük öykülerden oluşuyor.İlk bölümü olan Ev Sahibesi'nde hastalığa tutulmuş olan Ordinov'un yaşadığı ruh hali ve ızdırabı ve bu ızdırapla birlikte yaşadığı aşk acısı tasvir ediliyor.Bu tasvirler insanı karamsarlığa sürüklese de ruh halleri ile ilgili yaptığı tasvirler gerçekten çarpıcı:) Ve kitap ilginç bir şekilde bitiyor ee noldu diye kalıyorsuz :D
Kitabın ikinci bölümü olan Bay Proharçin adlı öyküde eli sıkı cimri bir adamın,üçüncü bölüm olan Dokuz Mektupluk Roman'da borç alışverişine girmiş iki arkadaşın öyküsünü okuyorsunuz.Dördüncü ve son bölümü olan Polzunkov adlı öyküsünde ise rüşvet alan patronu tarafından kandırılan ve işşiz kalan Polzunkov'un para kazanmak için bu durumu soytarılıkla insanlara anlatması anlatılıyor.
Bu kadar ince bir kitabın bu kadar yorucu olduğunu ilk defa gördüm.Beğenmedim diyemem ama ilk bölünden sonra biraz zorlandım okurken:/ ama en zevkli kısım kesinlikle okurken altını çizdiğiniz alıntılar muhteşem...
Uzun zamandır Dostoyevski okumak istiyordum ama öncelikle ilk zamanlarda yazdığı anlaşılmayan kitaplar ve zaman içindeki gelişmesini görebilmek adına Öteki ile başladım :)
Rus edebiyatının güzel örneklerinden biridir.Kitap yazıldığı dönem adı bile bilinmeyen paranoid şizofreni üzerine yazılmış bir kitap hatta şizofreniyi anlatan ilk eserlerden olabilir.Bunu Freud üzerinden söylüyorum.Yazıldığı dönem anlaşılmamasının sebebi bu diye düşünüyorum."Bir ben var benden içeri" der gibi yazmış Dostoyevski.
7.dereceden memur olan Yakov Golyadkin'in yaşadığı kişilik bölünmelerini anlatıyor. Golyadkin diğer insanlara özenerek yaşıyor olmak istediği insan olamıyor ve görmek istediği saygıyı göremiyor.Bulunduğu ortamlarda yok sayıldığını düşünüyor. Sürekli insanların maskelerle dolaştığını söylüyor ama kendisi de aynı şeyleri yapıyor.O kadar çok boyutlu bir kitap ki yeterince ifade edemiyorum.Karakterin çaresizliğini hissediyorsunuz iliklerinize kadar:))
Kesinlikle okunulması gereken bir kitap:)
