Hayatı bildiğimi sanırdım. Ama kitaplarda yazılanların, dağınık kendi izlenimlerin dışında...hayat korkunç. Ve önemsiz şeyler , yılları oluşturan küçük dakikalar korkunç.
Karanlık bir yaşamın insanları olarak bizler her şeyi hissederiz, ama duygularımızı dile getirmekte zorlanırız, duygularımızı anladığımız, ama dile getiremediğimiz için kendimizden utanırız. Ve çoğu zaman utancımızdan, düşüncelerimize kızarız.
Gerçeğin gücüne inanmayanlarda, onun arkasında ölümüne duracak cesareti olmayanlarda kendine güven yoktur ve acılardan korkarlar; öyleleri bizden uzak dursunlar.
Bizim için adaletsizdir hayat, ağırdır; öyleyken, acı yanlarını görebilmemiz için gözlerimizi açıyor, gidişini nasıl hızlandırabileceklerini gösteriyor bize.