Momo’da çok sevdiğim bir alıntı var içime işliyor: “Onu bir daha görmeyi umuyordu. Her şeye razıydı.Eskisi gibi olmayacak bile olsa onunla oturmaya,onu dinlemeye ve onunla konuşmaya can atıyordu,fakat kapı bir daha açılmadı.”
Arkadaşımın tavsiyesi üzerine alıp ve bir günde okuyup bitirdiğim bir kitap.
Baş ucu kitabı olması gereken kitaplardan.Zaman zaman açıp okunması gerektiğini düşündüğüm nadir kitaplardan. Şiddetle tavsiye edilir:)