"Seni sindirmelerine izin verme. Sen o küçük kız değilsin artık. Her emre itaat edecek bir asker değilsin," dedi Fjerdaca.
"Öyleyse neden bir köşeye çekilip hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyorum?"
"Burası yuvarlak bir oda, köşesi yok."
"Hey, baban okuyamadığını öğrendiğinde pek çok seçim yapabilirdi. Ne bileyim kör olduğunu ya da görme sorunu yaşadığını uydurabilirdi. Ya da daha iyisi, dâhi bir oğlu olduğu için bununla gurur duyabilirdi."
"Ben bir dâhi değilim."
"Pek çok konuda aptalsın Wylan, ama aptal değilsin."
"Kızlarım, baba olarak benden uzaklaştılar. En acısı da bu belki de. İnsan, evladına sarılırken beni yanlış anlarlar mı diye düşünür mü hiç? Bunun tarifi yok. Kelimelerle nasıl anlatayım ki size?"
"Çocukken sokakta oynaman lazım, korkmadan yaşaman lazım, evinin içindekine güvenmen lazım, sığınacak yerin olması lazım ama benim olmadı ki! Bir lokma ekmeğe büyük diyetler ödedim, çok büyük diyetlerdi. Bir lokma ekmek verdiler, fazlasıyla aldılar."