Tarihsel olarak, Sultan'ın dini otoriteye
dayanmayan bağımsız egemenliğinin ve bağımsız olarak kanun yapma faaliyetinin bu gelişimi, 10 ve 11 yüzyıllarda İran'da büyevhioğullarının ve Türk Selçukluların fiilen egemen olmasıyla güç kazanmıştır. Özellikle Selçuklu sultanının askeri siyasi otoritesi, o zaman İslam dünyasının ve hilafetin içine düştüğü anarşiden kurtarılması için hayati bir zaruret olarak karşılanmıştır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
10/10
Beğendi
·3 günde okudu
·2022 1. kitabı
TİP ise, biz ise yüzleri aşan, üç yüzü aşan kaba kuvvet saldırılarına karşın, İçişleri Bakanlığı'nın Anayasa Mahkemesi'ne dosya arkasına dosya göndermesine karşın bu yönde söylentiler ısrarlıydı, biz yine de o perişan demokrasiyi perişanlığını bile bile savunuyorduk. Çünkü demokrasi toplum içinde mücadele vere vere genişletilebilirdi. Sorun, kitleleri bu mücadele içine çekebilmekti. O bozuk rejimde dahi, o baskılar altında dahi demokrasiyi genişletme mücadelesinin, işçi sınıfımızın, bizim örgütlendirebildiğimiz sınırlar içinde dahi, yasal sosyalist hareketinin var olması ve olabildiğince geliştirilmesi en başta dikkate alınacak noktalardır. Bunlar olmadan tepede silah zoruyla ne demokrasi olurdu, ne sosyalizm
Tarih
TİP, sendikal hareketin ilerici kanadında yer alan Şaban Yıldız, İbrahim Güzelce, Kemal Türkler ve Rıza Kuas gibi yürekli sendikacılar tarafından kurulmuştu. Aralarında işçi sınıfının davasına inanmış, sosyalizme eğilimli veya açık olanlar vardı. Adı geçenler ve aynı nitelikleri paylaşan diğer sendikacılar, partiye yapılan, abartmasız yüzlerce kaba kuvvet saldırısına, sayısız sözlü sataşma ve kötülemelere karşın parti kademelerinde görevlerini sürdürdüler, parti politikasını savundular.
TİP'in kuruluşu olayı çok anlamlı ve önemli bir gelişmenin ifadesidir. Kurucuların işçi sınıfından gelişi, bu sınıfın sendikal örgütlenme ve mücadele bilincinden, politik düzeyde örgütlenme ve mücadele bilincine yükselmenin bir belirtisi ve sonucudur.
Ne var ki cumhuriyetin ilanından sonraki gelişmeler devrimin demokratikliğinin bunlarla sınırlı kaldığını işçi, emekçi halk kitleleri, aydınlar, düşün ve sanat yaşamı, tam ve sert bir baskı altında tutuldu. Demokratik hak ve özgürlüklerin hiçbiri tanınmadı, uygulanmadı. Kısacası, Batılılaşma,"muasır medeniyet"e ulaşma yani batılı kapitalist ülkelerin düzeyine ulaşma sözü amaç olduğu halde, Türkiye Batı demokrasileri türünde bir demokratik rejime bilinçli olarak sokulmadı.