zeyneps
@Lunveth
Yaşamanın dışında ve ötesinde, hiçbir şey beklemeden..
"Alın yazısı varsa, cennet cehenneme, mahkemelere, muhakemelere ne lüzum var? Bir katili yargılayıp hapse sokmak yahut
asmak, Zülcelale isyan olmaz mı? "
"Hakim de kul olduğuna, onun da bir alın yazısı bulunduğuna göre, o da Zülcelalin levhi ezeldeki emrini yerine getirmiş
olacak ki ... "
"Sen de haklısın!"
"Sen?"
"Ben de. Allah?"
"Allah da, ya katil?"
"Katil de. Maktul?"
"Maktul de! Şu halde, 'Suç' yok, 'Suçlu' yok ... "
Sayfa 277
"Benim yalnız kalmam gerek. Ne yaparsın? Bu benim suçum değil... Kendimi kötü hissettiğimde yalnız, bir köpek gibi yapayalnız acı çekmem gerek. Bana iyi gelen bu... Benim yüzümden, sandığın kadar büyük de korkunç da olmayan dertlerim yüzünden acı çektiğini görmek istemiyorum"
"Benim burada ne işim var?" diye düşündüğünüz oldu mu hiç? Bir labirentin içindeymişsiniz ve kaybolduğunuzdan eminmişsiniz de, her bir dönemeci kendiniz yarattığınız için bu tamamıyla sizin suçunuzmuş gibi hissettiğiniz? Üstelik dışarı çıkmanızı sağlayacak birçok yol olduğunu da biliyorsunuz çünkü labirentten çıkmayı başarmış, dışarıda gülüşüp oynayan insanların seslerini duyuyorsunuz. Çalı çitlerin arasından arada bir görüyorsunuz onları. Yaprakların arasından gelip geçen şekiller halinde. Öyle mutlu görünüyorlar ki onlara değil, bu işi onlar gibi yapamadığınız için kendinize kızgınsınız. Oldu mu hiç? Yoksa bu labirentte kalan bir tek ben miyim?
