Kader
@Lurleen
Efsuncu BabaEdebiyat
İçinde yaşadığımız dünyada her şeyin ama her şeyin bir açıklaması var. Biz sadece görmek istediklerimizi görüp anlamak istediğimiz şekilde anlıyoruz. Aklımızı kurcalayan ufak şeylerin, arkadaşlarımızın bize olan davranışlarının bile belli bir modelde yani büyük resmin içinde anlamlı yerleri var. Bunu her şeyden bir anlam çıkarmak olarak algılamak da yanlış olur ama. Böyle bir davranışı alışkanlık edersek bu sefer de “enerjiciler” gibi batıl inançlara ve temeli tamamen cehalete dayalı bilgilere kapılıp gideriz. Yani aslında bilim her şeye çare olamıyor henüz ama cevapları akla ve mantığa uygun.
Edebiyat sevdalısı biri olarak kendinizi görüyorsanız tercih ettiğiniz kitaplarda da bu noktaya dikkat etmeniz gerekmektedir. Edebî eserlerde sadece romantizm aramak çok yanlış olur. Klasiklerde başından sonuna kadar anlatılan aşk hikayeleri aynı zamanda bir psikolojik tanıyı da işaret eder. Ya da acı bir öykünün ardında sadece yüzeysel olarak bir olayı değil sosyolojik bir eleştiriyi de ayrıntısıyla görürüz.
Roman iki Ermeni gencin Binbirdirek adlı yerde ip eğirmeleri ile başlar. İkili toplumun sınıfsal olarak alt tabakalarından gelen eğitimsiz insanlar olarak tanımlanır. Binbirdirek, 4. Murat zamanında meddahların da gösterilerini yaptığı bir bölgedir. Hüseyin Rahmi Gürpınar bu bölgeyi tesadüfen seçmez ve bizlere seyirlik bir oyun düzenler âdeta. Agop ve Kirkor adlı iki genç günlük işleri olan iplik eğirme ile uğraşırlarken oldukça garip görünümlü bir adamın bulundukları yere geldiğini fark ederler. Adam elinde bir kitap kendi kendine konuşarak etrafı kolaçan eder. İkili bu adama Türk Tiyatro tarihinden bir karakter olan Kavukluya atıfta bulunarak “Binbirdirek tiyatrosunun kavuklusu” lakabını takarlar.
Adı Ebulfazl Enveri Efendi olan bu adam simyayla, büyüyle, muskayla,
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
HuzurEdebiyat
eder. Ancak Nuran, Suat’ın bu teklifini reddeder. Saplantılı biri olan Suat, Nuran ile Fahir evlendikten sonra başka biri ile evlenerek şehri terk eder.
Ansızın gelen bu iki mektup mutlu çiftin huzurunu kaçırır. Mümtaz bir an önce evlenerek bu tatsız olayları unutmak ister.
İhsan, evinde bir davet verir. Bu davete katılanlar arasında Suat da vardır. Davet sırasında ölüm gibi konuları açarak insanların huzurunu kaçırır ve davetten ayrılır. Bu günden sonra Nuran, Mümtaz ile olan görüşmelerini azaltır. Haftada iki gün buluşurlar sadece ve bu iki gün Mümtaz’a yetmez. Nuran’ın yokluğunda Mümtaz’ın kulağına bazı dedikodular gelir. Nuran’ın sürekli Suat’ın bulunduğu davetlere gittiğini ve Suat ile kadeh tokuşturduğunu duyar. Kıskançlıktan ne yapacağını şaşıran Mümtaz kendini dışarı atar. Hatta meyhaneye bile gider. Ancak içindeki duyguları bastıramaz. Eve döndüğünde karşısında Nuran’ı görür ve Nuran olanları Mümtaz’a açıklar. Ancak Nuran evin bir anahtarını kaybettiğini ve bu anahtarı Suat’ın almış olabileceğini söyler. Nuran ve Mümtaz bir aksilik olmadan hemen evlenme kararı alırlar. İhsan ile görüşerek nikah işlemlerini hızlandırsalar da bir haftadan önce nikah olamayacaktır. Nuran daha fazla beklemek istemez ve Mümtaz ile tuttukları eve taşınır. Birlikte yaşamaya başlayan çift, bir akşam gezmeye çıkarlar ve döndüklerinde evin ışıklarının açık olduğunu fark ederler. Mümtaz, ışığı hizmetçinin açık unutmuş olabileceğini söyleyerek Nuran’ı rahatlatmak ister. Ancak eve girdiklerinde Suat’ın cansız bedenini odada asılı bulurlar. Suat, Nuran ve Mümtaz’a kötülük olsun diye kendini asmıştır. Mümtaz, fenalaşan Nuran’ı İhsan’ın evine götürür. İhsan sayesinde olay gazetelere, Mümtaz ve Nuran’ın adı geçmeden yansır. Olay’ın şokunu atlatmak isteyen Nuran Bursa’ya gider ve Mümtaz’a artık
İki Kadın İki AşkEdebiyat
İki Kadın İki Aşk, Suat Derviş’in okuduğum ilk romanıydı. Osmanlı’nın son ve Türkiye Cumhuriyeti’nin erken döneminde edebiyatta olduğu kadar siyasette de etkin olmuş, Sabahattin Ali gibi yıllarca eserleri kasten unutturulmuş, dikkate değer bir kadın yazarımızmış kendisi.
İki Kadın İki Aşk, Suat Derviş’in okuduğum ilk romanıydı. Osmanlı’nın son ve Türkiye Cumhuriyeti’nin erken döneminde edebiyatta olduğu kadar siyasette de etkin olmuş, Sabahattin Ali gibi yıllarca eserleri kasten unutturulmuş, dikkate değer bir kadın yazarımızmış kendisi.
Esere gelirsek, hoşuma giden ve gitmeyen yönleri neredeyse dengede gibi, ama bende yazarın başka bir eserini okuma isteği uyandırmadı. Örneğin duygusal betimlemelerin ve psikolojik analizlerin bolca yer kapladığı bir roman olduğundan olsa gerek, bir karakterin içinde bulunduğu duygudurumun yoğunluk / sıkışıklığını betimlemek için beni sıkacak derecede tekrara yer verilmişti.
Konuya gelirsek, sevgi dolu bir yuvada yetişip, kendisi de sevgi dolu, sakin ve huzurlu bir yuva kurmuş olan baş karakterimiz eşinden başka birine daha önce hiç bilmediği; kendisine gemileri yaktırıp, ateşinde yavaş yavaş eriyip tükenecek şekilde aşık oluyor ve eşi ile küçük kızından ayrılarak yeni aşkıyla evleniyor. Bu durumun zaman içinde tüm karakterleri nasıl etkilediğini okuyoruz roman boyunca. Romandaki “iki kadın” Macide ve kızı Perihan gibi görünse de, bu iki kadına birer aşk eşlemesi yapmak pek mümkün gelmiyor bana. Daha çok, her ikisinin de sırayla iki farklı kadın olduklarına ve bu süreçlerde deneyimledikleri iki farklı türden aşka atıf yapıldığını düşünüyorum. Öyle ki, bu iki kadın ve iki aşk arasında büyük farklar varken, önemli bir ilişki de var. Annesinin ilk kadını güvenli, ona yaşamayı sevdiren ve hem bir birey hem de anne olarak inkişaf etmesine