... eğitim sisteminin koşu bandı üzerinde acelesizce ilerlerken bir şeylerin elimden hileyle alındığı duygusundan kurtulamıyordum. Elimden alınan o şey neydi, bilmiyorum ama bu eyaletin niyetinin bana on iki yıl can sıkıntısı yaşatmak olduğuna inanmıyordum.
Belki ilerde daha iyi günler görecekti, belki de bu günleri mumla arayacaktı, kim bilir? Belirsiz ve karanlık bir gelecek vardı önünde. Hiçbir şey tahmin edemiyordu. Ama yine de bir parça umut kırıntısı vardı içinde.