Melek Ulu
@MELEKuluu
230 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Suçsuzluk; bir kez eyleme geçtikten sonra öldürmekten yorulabilir mi? Durmaz mı ? Sorun işte bunu bilmekte
#AliceFeeney
#DaisyDarker
#YabancıYayınları
Aileler parmak izleri gibidir. Hiç biri aynı değildir ve hepsi iz bırakır..
Şeytan aslında görmemiş gibi yapan gözlerdi..
Duymamış gibi yapan kulaklardı..
Şeytan aslında;
Sendin, bendim ve hepimizdik
* * * * * * * * *
Merhaba arkadaşlarım 🪽
Ailenin her üyesinin kendine ait sırlarının olduğu.. Fakat buna karşın, bazı sırların diğerlerinden daha karanlık olduğu “DAİSY DARKER” adlı eserle geldim, Alice Feeney'in kaleminden
* * * * * * * * *
Daisy Darker ;
Agatha Christie'nin popüler eserlerden bir tanesine modern, gotik ve psikolojik gerilim unsurları eklenmiş bir saygı duruşu niteliğinde karşımıza çıkarken;
Darker ailesinin,
Büyük annelerinin 80. yaş gününü kutlamak üzere Cornwall kıyısındaki küçük, gelgitle karadan tamamen ayrılan "Deniz Camı" adlı köhne evde toplanmasıyla başlar ..
Kapalı Kapılar Ardında,
Aile üyeleri, 10 yıldır ilk kez bir araya gelmiştir ..
Ailenin bir araya gelmesiyle, herkesin yavaş yavaş birbirine karşı nefret, kıskançlık ve eski sırlar taşıdığı ortaya çıkar..
➜ Çünkü, Darker ailesi, dış dünyaya karşı zengin ve saygın bir cephe sergilese de, içeride bencillik, rekabet ve sevgisizlikten çürümüş bir yapının vücut bulmuş hâli vardır
#AlkaJoshi
#KınalıÇiçekler
#ArkadyaYayınları
“Kendi gökyüzünüzü kendi renklerinizle boyamaktan asla vazgeçmeyin.”
"Bağımsızlık sadece bir ülkenin bayrağının değişmesi demek değildi; bir kadının kendi ekmeğini kazanması, kimseye hesap vermeden başını yastığa koyabilmesiydi."
* * * * * * * * *
Merhaba sevgili dostlarım 🪽
☬Bugün sizlere sadece bir kaçış öyküsüyle değil; tenin üzerine işlenen desenlerin ardındaki derin yaraların, toplumsal prangaların ve kaderini kına desenleriyle yeniden yazan bir kadının ,kendi ellerinden Anka Kuşu misali yeniden doğuşuna tanıklık edeceğimiz, her bir sayfası buram buram kına kokan “KINALI ÇİÇEKLER” adlı eser ile geldim, Alka Johsi'nin kaleminden..
Lakshmi’nin hikayesi, sadece 1950’lerin Hindistan’ında geçen bir kaçış öyküsü değil aynı zamanda köklerinden koparılan bir Kardelen gibi güçlü olan çiçeğin, betonların arasından boy gösterip, güneşe uzanma savaşıdırda..
Kitabın iskeletini oluşturan kına kültürü, Hindistan’da sadece bir süs geleneği değil, aynı zamanda kadınlar arasındaki gizli bir dil ve mucizevi bir şifa aracı olarakta karşımıza çıkıyor.
Lakshmi ise kayınvalidesinden miras kalan bu kadim bilgiyi, Jaipur’un "Pembe Şehir" sokaklarında bir özgürlük biletine dönüştürüyor adeta..
Lakshmi, üst tabakanın gösterişli evlerine bir "Kına Sanatçısı" olarak girdiğinde, kadınların uvruzlarını boyamakla kalmaz sadece ; onların o kapalı kapılar ardındaki mutsuzlukların, bastırılmış çığlıkların, korkuların, hayal kırıklıkların ve dile getirilmemiş arzuların / günahların da motifini işleyip , onların sessiz sırdaşıda olur aynı zamanda..
“Hayallerin yükü, bazen sırtımızda taşıdığımız bir dünyadan daha ağırdır; özellikle de o hayalleri kurması bile yasaklanmış bir kadının omuzlarında” diyor Kına sanatçımız,
#İnciAral
#KıranResimleri
#KırmızıKediYayınları
"Acının rengi, dili, dini olmaz; insanlığın bu sızısı hepimizindir."
merhaba sevgili okur arkadaşlarım 🪽
İnci Aral’ın, sadece bir katliamı anlatmadığı; aynı zamanda o katliamın parçaladığı ruhların, yarım kalmış türkülerin ve kuruyan toprakların ağıdını yakan "Kıran Resimleri" adlı eseriyle geldim..
Eserin karakterler üzerinden aktarılan trajedilerinin her biri ; insanlığın en karanlık dehlizlerinden süzülüp gelen bir çığlık , bir feryat , yüreğe düşen bir kor parçası resmen..
Parçalanmış bir yurdun anatomisi olan Kıran Resimlerinde;
İnci Aral, Maraş’ın o kara kışında sönen ocakları anlatırken, ölümü bir istatistik olmaktan çıkarıp Şerife’nin nasırlı ellerine, Elif’in kınalı parmaklarına ve Selver’in sızlayan göz kapağına nakşeder.
Kayalardan daha sert bir keder taşıyan Nam-ı diğer "Jandarma" Şerife için yaşamak, artık nefes almaktan öte bir direniş olmuştu.
Oğlu Aziz ve kocası elinden alınırken, içindeki yumuşak ne varsa, o gün orada taş kesilmişti.. Onun katılığı, bir kötülükten değil; kurşun işlemeyen bir acıdan ileri geliyordu.
O; adaletin sustuğu yerde kendi vicdanının jandarması olmuştu.
"insan; insanı neden öldürür"
Sorusunun cevabını bulamadığı için suskunlaşırken, sertliğiyle dünyadaki bu anlamsız vahşete karşı ördüğü bir savunma duvarı oluşturmuştu..
Beyazlar içinde karalar bağlayan Gelin Elif..
Düğün dernekle, dualarla örülen o incecik saçlar, bir gecede yasın simgesi haline gelmişti..
O, davul zurna seslerinin yerini ,silah sesleri ve feryatlar aldığında, Elif’in dünyası o "işlemeli beyazlığın" içinde kaybolup gitmişti...
