Acımak... Ben insanların ruhlarındaki derinliğin ancak onunla ölçülebileceğine kaniyim.Evet, dibi görünmeyen kuyulara atılan taş nasıl çıkardığı sesle onların derinliğini gösterirse başkalarının elemi de bizim yüreklerimize düştüğü zaman çıkardığı sesle bize kendimizi, insanlığımızın derecesini öğretir...
Her şey çok kısa sürerken ve hiçbir şey çok önem taşımazken, insanların önemsiz nesnelere saçma anlamlar yükleyip, kendilerini ve etrafındakileri üzmeleri acınası bir durumdu.
Ama en çok insanların yaşam dediği ve peşinden koştuğu sürtüğü öldürdüler. Onlara bir sonraki şafağı düşündürmekle,onları zamanın bir sonraki vuruşunda her şeyin düzeleceğine inandırmakla, ölümü çoktan hak etmişti.