Yüz yıllık karanlıkları aydınlıklara kavuşturan yüzüne konan narin bir kelebeğin kanat çırpışında ömrüm...
ömrüm ki, yüzünde sevgisinden,
ömrüm ki yüzünden bi haber ise hasretinden ölür.
ölmek hiç bu denli esrarengiz olmamıştı.
Bülent RON
Gecelerden bir gece.
Birden nasıl oluyor.
Gözlerine takılıyor yüreğim.
Yüreğim sarı sıcak yazlar...
Yüreğim güz akşamları serinliğinde.
Yüreğim İpek beyaz kışlar.
Yüreğim toprağın bağrında filiz veren fesleğen kokusu..
Bülent RON
Çağlayan olup akmak istedi.
Dört koldan ,
Yâre kavuşma arzusuyla.
Korkuları esir aldı.
Arzularına yenik düştü.
Bilmedi esaretin bedelini.
Görmedi zamandan kaç kez düştüğünü.
Ve duymak istemiyordu asıl yaşamak istediği
yaşamın yaşadıklarıyla alakalı olmadığını...
Bülent RON