Alp Turan Gezer
@M_Alpturan
Kendince yaşıyor...
Şu anda okuduğu kitap
Bu benzetme hoşuma gitti çünkü tarihteki olaylara yalnızca devletlerin veya hükümdarların gözünden değil, o olayları yaşayan insanların gözünden bakmayı sağlıyor. Göçebe Türkmenlerin sürekli yer değiştirmeye zorlanmalarını, alıştıkları hayat düzeninden koparılmalarını ve buna karşı gösterdikleri tepkileri anlamak için Kızılderili örneği oldukça çarpıcı bir karşılaştırma olmuş. Elbette iki tarihî olay aynı değil; ancak insanların yurtlarından, yaşam tarzlarından ve geleneklerinden koparılmalarının nasıl bir huzursuzluk doğurduğunu göstermesi bakımından benzetmeyi başarılı buldum. Özellikle Türkmenleri sadece "isyan eden topluluklar" olarak değil, yaşadıkları sosyal ve psikolojik sıkıntılarla birlikte ele alması dikkatimi çekti.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
XIV. yüzyılın İranlı tarihçilerinden Zekeriya Muhammed Kazvînî'nin Âsâru'l-Bilâd adındaki tanınmış eserinde kaydedildiğine göre, halkının çoğu Türkmenlerden oluşan Sivas'ta camiler genellikle boş idi. Halk ticaretle meşgul oluyor, fakat dini ihmal ediyor, hatta şarap içmekte hiçbir sakınca görmüyordu. Müslümanlığa karşı bu lâkaytlığı anlamayan İranlı tarihçi, Sivaslıları bu vasıfları dolayısıyla ayıplamaktadır.
Şehirli ahali tabii olarak bir yerde devamlı oturmaları sebebiyle, medreselerde işlenen ve öğretilen ve tabiatıyla kitabî esaslara daha sadık bir İslâm anlayışını, başka bir deyişle, ayrıca devletin resmî desteğini de sağlayan Sünnî Müslümanlığı benimsemişti. Konar-göçer Türkler ise, kendilerine önce İranlı, sonra da Türk sûfiler tarafından getirilen, tasavvuf ağırlıklı ve eski inançlarıyla da benzeşen mistik bir Müslümanlık anlayışını benimsediler. Kısa zamanda geleneksel inanç yapılarının rengini alan bu Müslümanlık, Sünnî Müslümanlıktan birçok bakımlardan farklılaştı.
Türk Felsefesi, yalnızca Türk düşünürlerinin tarihi değildir; Orhun Yazıtları'ndan Yunus Emre'ye, Kutadgu Bilig'den günümüze uzanan bir varlık, bilgi ve ahlâk arayışıdır. Türkçe düşünmenin imkânlarını keşfetmek, aynı zamanda medeniyet hafızamızı yeniden okumaktır.
