Ben ikide birde böyle oluyorum, bazen bütün insanların boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen de hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret filan değil... İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile... Sadece bir yalnızlık ihtiyacı. Öyle günlerim oluyor ki, etrafımda küçük bir hareket, en hafif bir ses bile istemiyorum.
Sayfa 88
Sensiz geçen zaman hep densiz geçmiş
Kaç bahar gelmiş de çimensiz geçmiş
Gönül nice namazdan dinsiz geçmiş
Deli kıyaslandım
Müjdeler olsun
Sayfa 121
Her devir bir başka ufkun talibisin
Her semada bir başka meyil
Anladım ey can, hep çıkacak gibisin
Bu dünya senin huyun değil
Sayfa 93
