Aide
@Madleni
Chinese Coffee izleyin
İngilis dili müəllimi
3 Şubat 2002
34 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Hmmm demək, kimə nə sərf edirsə o cür davrandığı və bunu "din" adı altında etdiyi bir hekayədən bəhs olunur. Əslində günümüz insanlarından bir az fərqlənirlər. Xalqın avamlığından, cahilliyindən təngə gəlmiş Kefli İsgəndər, təhsil ocağı ilə real dünya arasındakı fərqdə itir batır. Bu da onu xoşagəlməz hərəkətlərə vadar edir. "Din" başlığından istifadə edərək əxlaqsız və nahaq yollara əl atan insanların necə əl üstündə tutulduğuna şahid olacaqsınız. Qısa, gülməli və ağlamalıdır.
Reklam
Nasıl söylesem bilemiyorum, hmmmm karakter her insanın içinde olduğunu düşündüğüm bir bencillik, yalancılık, sahtekarlık, gösteriş dolu. O da bizim gibi dışa vurmuyor sadece. Hayatından, çirkin bulduğu şeylerden, sonra çirkin bulduğu şeyler için üzgün hissettiğinden, anne ve babasından söz ediyor. Sonlara doğru belki de hepimizin annesini tasvir ediyor, onlara anlayışlı ve dikkatli davranmamız gerektiğini anlatıyor. Boş bir kitap değil. Aklınızı başınıza devşirin.
Kısa kestiler halinde Kafkanın düşünceleri bize sunuluyor. Hayatta bazı şeyleri görüyor ama bunları şekilde nasıl anlatacağımızı bilemeyiz. İşte bu sırada Kafka yardıma koşuyor. Kafka her uzun cümleyi kısalta bilir. Ve bu sırada cümle anlamını yitirmez. Alışılmadık şeylerin nasıl hayatlarımızda yer edindiğinden, aşktan, dostluktan, yaşamdan bahseder. Bir gün içerisinde bitirebileceğiniz bir kitap.
Ahhh yazardan beklendiği gibi anlatım yolu, yakamdan tuttuğu gibi beni kumar masasına oturttu. Ve ana karakter her kazandığında yeniden kumar oynama isteği doğuyordu içimde. Kitap başlar başlamaz özenle cümlelere iz koydum. Karakterler çok ilgi çekici. Ana karakterin özenle seçilmiş lafları, ana karakterden geri kalmayan diğer karakterler... hepsiyle kavga etme isteği doğuruyor insanda. Kitap bu kadar anlatım gücüyle dolup taşmışken kumarın nasıl bir illet olduğunu yaşamadan, zihinlerimize sanki bizim hatıralarımızmış gibi kazıyor.
Kalbimi çok kırdı bu kitap. Belki de hayat demeliyim. Öyle bir anlatım inceliği, öyle bir hissettiricilik var ki, kendi hayatlarımızda izah edemediğimiz duyguları, kavramları aklımıza döküyor. Şahsen bir çoğumuzda babamızın silüeti karşımızda canlandır. Okuyacağınıza asla pişman olmayacaksınız. Vakit kaybı değil!! Kafka kendi acısını anlatmaya çalışırken aynı zamanda da babasına dargın olduğunu ama onu suçlamadığını anlatırken, hatta babası mektubu "saçmalık" diye kenara fırlatmasın diye incelikle yazdığını, üzerinde defalarla düşündüğü kısmı okurken içim burkuldu. Ne zamandan beri "saçmalık" olmuş kırık kalp?
Reklam