Yavuz

Yavuz
"Sade" "insan" "olma" "çaba"sında... * * *
Zaman
Ne içindeyim zamanın, Ne de büsbütün dışında; Yekpare, geniş bir anın Parçalanmaz akışında.
İnsana Dair
Reklam
An'da olmak
Zamanı, sonra yapmam gereken şeyleri dü­şünerek, bir an önce işimi bitirmek için kendimi sıkıştıra­rak, yaşantıladığım şeyden kopuk, stresli ve sinirli bir şekilde geçirebilirdim. Veya yaşadığım ana odaklanıp bunun tadım çıkarmaya çalışabilirdim. Her iki şekilde de, yarım saatimi alacaktı.
Hayat ve İnsan
Süper Denge
aslında kimse kendi kendine yeterli olamaz. İnsanlara gereğinde «hayır!» diyebilmek ve bundan ötürü suçlanmamak kadar, onlardan bir şeyler isteyebilmek ve beklentilerimizi hissettirebilmek de ken­dimize karşı sorumluluğumuzun bir parçasıdır. İnsanlara verebilmek de öyle!
Hayat ve İnsan
Tepeye ulaşmış ve mola vermiş değilim. Sade­ ce kendi dağımda bulunduğum yerden, sizin dağınız üzerin­ deki ve sızın göremediğiniz engelleri görebiliyorum. Böylece sızı bunlardan haberdar edebiliyorum ve kim bilir belki size bunların etrafından dolaşabileceğiniz alternatif yollar göstere­ bilirim.