Mutluluğu sadece gündüzleri bir nebze olsun tadabiliyordum. Gecelerimse korkunun egemenliği altındaydı, hem de ne korku! Benimle aynı zamanda şu yeryüzünde bulunan hiçbir insanın böylesi bir korkudan bu derece mustarip olmadığını hiç çekinmeden ifade edebilirim. Çünkü benim korkum çok eski zamanlara ait bir korkuydu. Genç Dünya’da ya da, hatta o Genç Dünya’nın da erken çağlarında kol gezen bir korku. Sözün kısası, Orta Pleyistosen adı verilen çağda egemen olan korkuydu o…