Mahir

küçüktü ufacıktı gerçeklere acıktı hayatı desen zaten acıklı kelimelerden yalnızlığı sevdi bir de buhran aldırmayın siz ona aklı zaten kaçıktı konuşmazdı nevel okumayı sökmüştü hayatın anlamını çok küçükken çözmüştü ayten abla evet büyük olabilirdi ondan ilk aşkından sonra hayatına küsmüştü
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sevmekten kendimi alamadığım hayatla, cazibesinden korktuğum ölümün arasındayım işte.
Ne istediğimi kendim de bilmiyordum; hayattan korkuyordum, hayattan kaçıp uzaklaşmak istiyordum, ama yine de hayattan bir şeyler bekliyordum.
Bir balon olmak istiyorum. İçimde hâlâ nefesin varken, kaçıp gidebilmek için. Bir balon olmak istiyorum. Kendimi gökyüzüne asmak ve yok olmak için.
Bilmediğim bir şarkının, delice dilime dolanması gibiydi ona olan hislerim. Bilmiyorum. Sorsalar söyleyemem ne olduğunu ama sürekli zihnimde.