Tuğba

Gecenin yalnızlığında bir karaltıyım. Dört tarafım kapalı. Kaçıncı yaşamımı tabutsuz gömdüğümü anımsamıyorum. Sıvası dökülen duvarlara çarpıyor bakışlarım. Sabahı uzak geceler boyu gözyaşlarıyla nasıl ıslandığını anlatıyor suskunluğu. Can noktasına ufak bir güneş doğuyor. O ışıkta camı kırılmış çerçeve var gücüyle sarılıyor içindeki gülümsemeye. Tüm odayı, hayatı ayakta tutuyormuşcasına.. Üşüyorum bakışlarımın düşüncelerime değdiği tüm yerlerimden. Üzerimdeki battaniyenin ise beli bükük yıllarından. Şöyle bir dokunuyor tenime, ağırlığını hissettirmeden. Acıyorum böyle zamanlarda en genç umutlarımdan. Beklemekten yorgun düşmüş pencere pervazları soyunmuş en güzel çiçeklerinden, renkleri ihtiyarlamış saksıya sırt çevirmiş. Küskünlüğü kimedir bilinmez. Titreyen alevler ağlıyor veda ederken.. Cılız haliyle   son kez sarılmak istiyor sanki odanın tüm köşelerine.
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Zaten, bir felakete sükun ve itidalle tahammül edenlerin manzarası, o felaket için ağlayıp çırpınanların manzarasından çok daha korkunç ve ezicidir. Kuru ve sabit gözlerin arkasında nasıl bir ateşin yandığı;yavaşça kalkıp inen göğsün içinde nelerin kaynadığı bilinmediği için, insan mütemadi bir ürkeklik ve tereddüt içinde üzülür..
Dünyaca ağırlığı var ruhumun..
... Gecenin yalnızlığında bir karaltıyım. Dört tarafım kapalı. Kaçıncı yaşamımı tabutsuz gömdüğümü anımsamıyorum.. ...
Paslanmış bir umuda yürüyorum Adımlarım üşüyor.. Kurak topraklara yalınayak koşarken Eteklerimde gelinciklerle dans ettiğim günleri hatırlıyorum Bir kaç yerinden çatlamış saksılar kadar direnebilirdim.. Bir akşam vakti derinden acıyorum Geçtiğim yollarda Hasretimin izleri kalıyor.