Hangi tarihte başlayıp bitirdiğimi hatırlamıyorum ama bu sene içinde olduğu kesin. Bu nedenle tahmini süre yazacağım. Satranç, Zweig'ın kitaplarına beni yönelten bir eser. Zweig'ın kalemi için şunu diyebilirim: Alışılageldiği gibi olaylar en sonda veya sonlardan bir tık önce doruk noktasına ulaşmıyor. Daha çok ortalarda heyecanlanıyor sonlarda ise her şey yerli yerine oturmuş şekilde durağanlaşıp berraklaşıyor.
Satranç... Bir odada hapsedildiğinizi, elinizden her şeyin alındığı bu süreçte şans eseri aşırdığınız bir satranç kitabının en yakın dostunuz olduğunu düşünün. Öyle ki zihninizin her zerresinde tüm taşları ve kombinasyonları hissedecek kadar... Böylece ustalaşıyorsunuz satranç oyununda ancak bu kazanım aynı zamanda dehşetengiz bir lanet de dönüşebilir mi? Cevabı kitapta bulacaksınız keyifli okumalar...