Felaketimizi başka biriyle taksim etmek saadettir fakat annelerle değil, annelerle değil.Annelere anlatılan kederler taksim değil, zarbedilmiş olur:Çocuklarının felaketini iki kat şiddetle hisseden anneler bu ıstıraplarını çocuklarına fazlasıyla iade ederler böylece keder anadan çocuğa ve çocuktan anaya her intikal edişinde büyüdükçe büyür.
Yalnızca karanlıktı içimizde korku uyandıran.Din denilen şeyin tohumları bile atılmamıştı daha; görünmeyen bir dünya kavramı yoktu içimizde.Salt gerçek dünyadan haberimiz vardı, korktuğumuz şeyler gerçek şeylerdi; somut tehlikeler, geceleri ava çıkan hayvanlar.