Beyza
@Marcelines
Şu anda okuduğu kitap
“İnsan doğası,” diye sürdürdüm konuşmamı,”sınırlı:Sevinç,üzüntü,acıya belli bir dereceye kadar katlanabiliyor ve bunun üstüne cıkınca mahvoluyor.Burada sorun birinin zayıf ya da güçlü olması değil,ister psikolojik,ister fiziksel olsun,duyduğu üzüntünün miktarına tahammül edebilmesi ya da edememesi.Bana göre,yüksek ateşten ölen birine korkak demek ne kadar uygunsuzsa,yaşamına son veren biri korkaktır demek de o kadar tuhaf.”
Böyle mi olacaktı,insanı sonsuz derecede mutlu kılan şey,aynı zamanda üzüntüsünün kaynağı mı olmalı?