Bir yalan hangi amaçla söylenirse söylensin her zaman en kötü gerçekten daha kötüdür.../...
Hangi yaşta ölürsek ölelim, tamamlanmamış cümlelerimiz olacak...
hayat bize mutlu olma sansı vermedi sevgili
biz kendimizden baska herkesin
üzüntüsünü üzüntümüz, acısını acımız yaptık cünkü...
dünyanın öbür ucunda, hic tanımadıgımız
bir insanın gözyası bile içimizi parçaladı
kedilere agladık, kuşların yasını tuttuk..
yüregimizin yufkalıgı kimi zaman
hayat karşısında bizi zayıf yaptı
aslında ne güzel şeydir
insanın insana yanması sevgili..
(Y.Güney)
Ne tuhaf diye düşündüm, savaşta bu kadar çok
ölü gördüğümüz ve içimizden iki milyon insanın
boş yere kan verdigini bildiğimiz halde,
nasıl oluyor da tek bir ölü yüzünden böyle he
yecanlaniyorduk? Iki milyon ölüyü unutmus
gibiydik. Ama bunu açıklamak güç değildi:
Tek bir insanın ölmesi her zaman gercekten
bir ölümdü; iki milyon ölü ise her zaman sa
zaman sadece bir istatistikti....