Uğur
@Martin1910
büyük çöküntü ve melankoli anları dışında neşeli
Şu anda okuduğu kitap
Yaşlanıyordu ama bazen de yaşlandığı için haince bir sevinçle, kıs kıs gülüyor gibiydi. Yaşlılığın intikam zamanı olduğu duygusu taşıyan erkekler vardır. Kadınlar o dönemde kafayı yer, hormon ilaçları yutar, metre kalınlığında makyaj yapar, genç erkek avlarlar. Buna karşılık bazı erkekler yaşlandıklarında gülümserler. Ve böyle gülümseyerek yaşlanan bir erkek, kadınlar için genç bir boğadan daha tehlikeli olabilir. Ebediyen aynı ama bir yandan da ebediyen heyecanlı cinsiyet mücadelesinde böyle durumlarda erkek daha güçlüdür, çünkü artık arzu tarafından kamçılanmıyordur. Vücudu ona hükmetmez, o vücuduna hükmeder. Ve kadınlar bunu, hayvanların avcıyı hissetmesi gibi hissederler. Ancak siz erkeklere acı çektirebildiğimiz sürece hâkimiyet bizdedir. Sizi ödül ve cezayla oyalayabildiğimiz, size tekrar tekrar mahrumiyet yaşatabildiğimiz, siz de bunun üzerine bağırıp çağırdığınız, mektuplar yazdığınız ve tehditler savurduğunuz sürece, ortalıkta rahat rahat gezinebiliriz, çünkü güç hâlâ bizdedir. Fakat bir erkek yaşlandığında, daha güçlü tarafa dönüşür. Gerçi evet, bu da uzun sürmez. Yaşlanmak ve yaşlılık ayrı şeyler. En sonunda diğer dönem, yani yaşlılık gelir, erkekler çocuklaşır ve yine biz kadınlara ihtiyaç duyarlar.
Güzel olan herkesin şüpheli sayılacağı bir dünya geliyor. Ve yetenekli olan herkesin. Ve karakter sahibi olan herkesin” dedi sert sert. Boğuk bir sesle konuşuyordu. “Anlamıyor musunuz? Güzellik bir hakaret olacak. Yetenek bir kışkırtma. Karakter ise bir suikast. Çünkü şimdi onlar geliyor, sürüne sürüne dört bir yandan ortaya çıkıyorlar, yüz binlercesi, belki daha da fazlası. Her taraftan geliyorlar. At hırsızı tipler. Yeteneksizler. Karakter fukaraları. Ve güzel olanın üzerine vitriol dökecekler. Yeteneğe zift, kükürt ve iğrenç iftiralarla zulmedecekler. Ve karakter sahibi olanı bıçaklayacaklar. Geldiler bile. Ve sayıları gittikçe artıyor. Dikkatli olun.
Biz proterler, kültürün ne olduğunu anlayamayız. Biri bir şeyi ezbere biliyorsa, kibarsa, yere tükürmüyorsa ya da yemek sırasında geğirmiyorsa bunun kültür olduğunu düşünürüz. Fakat öyle değil. İnekleyip inekleyip bir şeyleri bilmek kültür değil. Ya da düzgün davranmak. Kültür başka bir şey
İnsanların yalnızca bencil canavarlar oldukları doğru değil. Birbirlerine yardım etmeye de hazırlar; böyle bir şey de var. Fakat onları buna iten iyi yüreklilik ya da merhamet değil. Sanırım kel kafalı doğru söylemişti; demişti ki, insanların bazen iyi olmalarının sebebi kötülük yapma konusunda kendilerine ket vurmalarıymış. İnsan daha fazlasına muktedir değilmiş. Bir de ödleklikten iyi olanlar varmış
Ne çalışmayı ne istemeyi biliyoruz; dahası, irademizin eğitimini kendi başımıza yapmak için gerekli araçlar üzerine nasıl bilgi edineceğimizi de bilmiyoruz. Bu konuda hiçbir pratik kitap yok. Bu yüzden kadere boyun eğiyor, pes edeceğimizi düşünmemeye çalışıyoruz. Bu çok acı verici. Sonra gelsin kafeler, birahaneler ve nispeten neşeli arkadaşlar. Zaman bir şekilde geçiyor...
