Zübeyir
@Mathzuber
İÜ Psikoloji
Şu anda okuduğu kitap
O zaman, en derin yerimde sorarım kendime, her kesten uzaklaşıp kendimi yetiştirmek uğruna harcadığım emeklere gerçekten değer miydi, Çarmıha Gerilmiş Zaferime ulaşmak için benliğimi ağır bir cehennem azabına dönüştürmeye gerçekten değer miydi. Aslında biliyorum değdiğini, ama gene de böyle anlarda değmediğni, hiçbir zaman da değmeyeceğini fısıldayan bir duygu üzerime çöküyor, içimi daraltıyor.
Reklam
Frida Kahlo, Diago'ya yazdığı mektubunda şöyle diyor:
"Sen beni üzmedin. Ben sadece, seninle ilgili boş beklentilere girerek kendimi üzdüm."
Düş uyuşturucuların en doğalı, bunun için de en kötüsüdür. En kolay alışkanlık yapan odur, farkında olmadan zehirli bir şeyi yutarcasına, nasıl başladığımızı bile anlamadan başlarız düşe. Can yakmaz, insanı sarartıp soldurmaz, dermansız da bırakmaz, ama düşün tadını bir kere alan ruh bir daha iflah olmaz, çünkü zehirden vazgeçemez olur, ki zehir kendinden başka bir şey değildir.
– Can çekişmek nasıl bir şey bilir misin Olric.
+Hayır efendimiz, nasıl birşey?
– Ona söyleyebileceğin o kadar şey varken susmaktır Olric.
Yüreğim çaresizce, delik bir kova gibi boşalıyor. Düşünmek mi? Hissetmek mi? Net olarak tanımlanmış bir şey söz konusu olduğunda nasıl da yoruluruz her şeyden!
Reklam