Bir çiftlikte yaşayan hayvanlar, kendilerine zulmeden, emeklerini sömüren çiftlik sahibini domuzların planıyla devirip, yönetimi ele geçirirler. Amaç; eşit ve daha iyi koşullarda yaşayabilmektir. Başta her şey iyi gider. Her hayvan gücünün yettiği kadar çalışır, güçsüz ve zayıflar korunur. Zamanla domuzlar yeni yasalar koyar ve üstünlüğü ele geçirirler. Sözde bunları onların iyilikleri için yaptıklarını söylerler. Eşit bir hayat için başkaldırmış olan hayvanlar için bir şey değişmez. Domuzlar yönetici, diğer hayvanlar yine işçi muamelesi görür.
"Bütün hayvanlar eşittir ama bazı hayvanlar öbürlerinden daha eşittir."
Kitabı okuduktan sonra bulunduğumuz çağın, yazarın eseri kaleme aldığı yıldan bir farkı olmadığı görülüyor. Güçlünün her zaman güçsüzü ezdiği, güçsüzün hep az ile şükretmesi gerektiğini daha fazlasını istemenin hainlik olarak görüldüğü ve bu düzenin malesef ki bu şekilde işleyeceğinin bir delili sayılır nitelikte..