Elif Eylül EKİNCİ☆
@MaviTanrinizxd
Kitap Bilim
Müzik Edebiyat
Îbadet Web
Kendine ait bir kadın
HAYAT BOYU ÖĞRENCİ
Üniversite
yürüyebildiğim kadar benimdir coğrafyalar...
175 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Bi Don Kişot varmış okuduğu kitaplardan etkilenip kendini şövalye sanmaya başlamış sonra yel değirmenlerine falan saldırmış... mış mış ta mış mış.
Don Kişot kitabı benim anlatabileceğim türden bir kitap değil fakat önümüzdeki zamanımı bunu yaşayarak geçireceğim. Elimde bir şövalye zırhı edecek kadar kitap ve keskin bir kılıcı andıran kalemim var. Bu masalda 4 kollu dev ise elbetteki cehalettir. Sevgili Dulcenea'm ise aydınlık yepyeni bir dünya olacak belki benim hiç göremediğim ama naçiz bedenimden ruhum ayrılırken başucumda gözyaşı dökenlerin çok yakın olduğu...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Alın size mücadele dolu bir aşk öyküsü...
Kitap bitiminde alevlerin dansını izleyen 3 adam gibi dalıveriyorsunuz zamanın dışında bir yere. (İyi bir okuyucu zamanı bükmeyi bilir)
Keşke kitap karakterleri gerçek olsa diyerek iç çektiğim bir kişiyle daha tanıştım bu minik kuzey yolculuğunda. Naass...
Onlarca savaştık, yüzlerce deniz aştık, binlerce umut tükettik.
Nazım Hikmet'çe düşündüm sonra "şimdi bu rüya bakışlı kadın hiç sevmeseydi Naass'ı, Naass ne kaybederdi ki" dedim kendi kendime...
Ya hiç bitmeseydi kuzeydeki kan davası, Naass ne kaybederdi içindeki insaniyetten?
Böyledir işte bazı şeyler, olmadığı zaman içindeki olmuşlukla yetineceksin...
Ve unutmayın ki ateş karşısında bozulmayan altın, altın karşısında bozulmayan kadın kalitelidir...
Kitabı bitirip kapağını kapattığımda içimde farklı bir duygunun kilidi açılmış ve boş gözlerle baktığım duvarda bir insan gölgesi canlanıvermişti... Kelimelerle ifade edemiyorum.
Öyle ki dünyadaki bütün ağaçların gölgesinde oturmuşsun, hepsinin meyvesini tatmışsın ve dalına salıncak kurmuşsun ; bütün kırlarda gezmiş, çimenlerde izini bırakmışsın gibi.
Dünyadaki bütün güzel erkeklerle veya güzel kadınlarla sevişmiş, hepsinin vücudundaki sıcaklığı hissetmişsin gibi.
Yapman gereken her şeyi yaptığını hissediyorsun, kimsenin aklında değilsin ve kimseye karşı gerçek bir şeyler hissetmiyorsun. Artık sessiz ve telaşsız bir biçimde ölümü beklemek düşüyor payına.
Peki ya bir gece biri kalbine dokunup yaşama sevincini damarlarına karıştırsa...
Sonsuza kadar Tanrının sizi kurtarmasını bekleyemezsiniz. Kalkıp kendinizi arayın!
Bu masalı o kadar küçük bir dünyada yaşıyorken okumuştum ki sihirli değneği olan büyükannelere inanmıştım. Belki bir yerlerde sihirli bir değnek bulabilirdim. Düşünsenize masalda balkabağından araba, farelerden at, camdan ayakkabılar yapan bir büyükanne vardı, öyle ise beni küçük dünyamdan çıkartıp ay'ın kimseye göstermediği yerine atması daha kolay olurdu. Ben ay'a gitmek istedim, ben satürnün halkasına oturup uzayı seyretmek istedim...
Ve ben hiç bir zaman inanmamıştım camdan ayakkabıların zerafetine, inanmamıştım sarayların ve şatoların ihtişamına ve beklememiştim hiçbir zaman beyaz atıyla bana gelecek bir prensi. Masalcılar kadınları kandırmak için vardır. Onlar kadınları bir gün beyaz atlı prensin gelip onları sarayına götüreceği konusunda kandırırlar. KANMAYIN!
Sizin Tanrının gölgesinden taşan hayallerinizi taşıyacak bir prens mevcut değil bu gezegende Hanımlar, kalkın ve kendiniz yapın!
Dipnot: Saray kelimesinin nasıl yazıldığını unuttuğum için sözlük açarak geldim buraya.
Nokta benek oldu, benek damla oldu,
damla şekil oldu, şekil çocuk oldu...
~ÇİZGİLİ PİJAMALI ÇOCUK~
Güzel bir çocuk kitabı okumak ve hayal alemine dalmak ümidiyle elime aldığım Çizgili Pijamalı Çocuk, incinmeye fazlaca müsait kalbimi çok yormuştu...
.
Lisedeki tarih kitaplarımızda yakın çağın dünyasını fazlaca öğreniyoruz da ne hikmetse o dönemlerde hiç çocuklar yaşamamış gibi davranıyoruz. Görmezden geliyoruz ama binlerce çizgili pijama giyen çocuk eriyip sabun oldu bu gezegende, görmüyoruz ama binlerce çocuk türlü işkenceyle can verdi...
Yine görmüyoruz açlıktan kırılan çocukları, fotoğraf makinesini silah sanıp teslim olan çocukları...
.
Bu gezegende, bütün bu olup bitene rağmen normal mi yaşıyoruz sizce?
Bunca kötülüğe rağmen ne kadar insan kaldık?
Hayır, hayır! Normal değiliz, iyi de değiliz. Katran bağlamış kaplerimizi başkaları özensin diye kat kat cilaya boğuyor, benciliğimizin ihtiras dolu çukurunda acılar içinde bekliyoruz... bekleyelim bakalım...
