Biz uşaq olanda belə deyildi,Hamını, hər şeyi sevə bilirdik.Ağzımızdan çıxan güllə səsinə,
Yumub gözümüzü ölə bilirdik.
Biz elə ölümü belə bilirdik...
Böyüdük nənələr, babalar öldü,
Böyüdük doğmalar, əzizlər öldü,
Böyük ürəklilər, təmizlər öldü.
Biz uşaq olanda belə deyildik...
Ağlasaq üzümüz təmiz olardı.
Qışıqırıb ağlamaq çağırış idi,
Böyüdük ağlamaq yalvarış oldu.
Biz uşaq olanda bahardı hər gün,
Nə tez soyuq düşdü, nə tez qış oldu.
Biz uşaq olanda Allah babaydı...
Onu da bir quru ada çevirdik,
Ən böyük doğmanı yada çevirdik.
Böyüdük sevgimiz qorxuya döndü,
Biz axı Allahı baba sevirdik.
Rəşad Nağı Mustafa
Yollar uzun, yollar gödək
Nə fərqi var hansı eldə,
Hansı yolda azasan?
Ellər min-min, dillər min-min,
Nə fərqi var... hansı eldə,
... Hansı dildə susasan?
Yum gözünü, bəlkə hər şey düzəldi?
Bir yuxu ki, gerçəyindən gözəldir,
Oyanma.
Oyandınsa, yuxulara inanma.
Bir yuxudur gerçək olan, bir həyat
Aç gözünü, inanmasan, bir də yat.
Yubanma.
Yubandınsa, əbədi yat, oyanma.
Ölmüşəmmi ağlayasan, gözəlim?
Kim desə ki, ağlamaqla düzəlir,
İnanma.
İnandınsa, ağla qızım, utanma...