Sen şimdi bir yabancı gibi gülümseyen
Tanımadığım bir ülke gibi
İçinde yaşamadığım bir zaman gibi
Tam kendisi gibi mutluluğun
Beni bekliyorsun.
Ve onu bekliyorsun beni beklerken.
At vuruldu, içim paramparça Rüveyda
Gölgelerin ardına sakladım kusurumu
Sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin
Ben burda damla damla eriyip akıyorum
Yine de bırakamam yerlere gururumu
İstenmediğim yeri usulca terk ederim
Hâtıra kalsın diye bırakır da ruhumu
Mahzun bir derviş gibi giderim.