Meryem C.K
@MeCeKe
-Hani yarınlar daha güzel olurmuş diyorlardı Olric. Bu yaşadığımız gün de dünün yarını değil mi?
-Kandırıyorlar efendim, kandırıyorlar...
Tutunamayanlar-Oğuz Atay
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tarık Tufan- AnnaŞiir
hesap etmeden, haritaya bakmadan gidelim.
ölelim diyecektim az kalsın. ölmeyelim. hiç ölmeyelim anna.
sarılalım diyecektim az kalsın. içimden böyle şeyler de geçiyor işte. sarılalım, dudakların...
tamam sustum.
Gitmek istemezsen bir şiir miktarı kadar otursak diyorum.
Şiir kalsın istersen, sadece otursak. oturmasan da olur benimle,
Sadece ellerimi tut. ellerimi tutma dilersen sadece yüzüme bak.
Yüzüme bak ama anna, yüzüme bak. gözlerime bak, gözlerimin içine bak.
gözlerim biraz karanlık. içinde cenkler, ayinler, kesik damarlar, kapıları yumruklayışlar, cipralexler, turgutlar, edipler, sezailer, siyahlar, beyazlar, uykusuzluklar, bitmeyen başağrıları, bildirilerin öfkesi, duvarlara uzun dalmışlıklar var.
gözlerim biraz yorgun. içinde bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler...
Günlerdir üst üste Reşat Nuri'nin kitaplarını okudum diye mi bilmem benim için bir nebze sıradanlaşmaya başladı. Ama buna ramen hoş bir kitaptı. Daha en başta Ali Rıza Bey'in o halsiyetli hallerini gördükçe içim acımıştı. İster istemez bir merhamet dolmuştu içime. Çünkü artık Reşat Nuri'nin bu derece düzgün ve idealist karakterlerinin tüm sivrilişini nasıl da realistlikle törpülediğini daha iyi öğrendim.
Reşat Nuri Güntekin'in okuduğum ikinci romanı.
Bu roman hiçbir madalyonun tek bir yüzü olmayacağınını bize açık bir dille anlatıyor. Her şey iyi hoş ama o zavallı adam benim içime çok dokundu. İnsanı en çok acıtan da anlaşılmamak, yanlış anlaşılmaktır kanaatimce. İnsana yaptığı iğrençliklerin yüzüne vurulmasından çok yapmadıklarının yüzüne vurulması koyar. Çok acı çok...
Kitabın bilhassabu karakteri üzerine spontane bir şekilde bunu yazdım defterime;
Yaşayan Adama Ağat
Güneşin altında bir yanık et kokusu...
Yüzümü çevirdim, kalbimi, vicdanımı çevrdim.
Yakıyorlar adamı, göz ucuyka bakıyorum,
Adam hala yaşamakta.
Akbabalar etrafında, didiklemekte etini.
Hayır adam yaşamakta.
Adam keşke, keşke ölmüş olsaydı...
