Büşra
@Mebusra
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
İman, insanı insan eder. Belki insanı sultan eder. Öyle ise, insanın vazife-i asliyesi, iman ve duadır. Küfür, insanı gayet âciz bir canavar hayvan eder.
Biliyoruz ki Peygamber Efendimiz, ümmî idi. Kalem tutmamıştı eli. Bu yüzden kalem dertlidir Peygamber âşığı olan Fuzûli'ye göre: "Eline almaz imiş Mustafâ kalem derler / Bu zillet ile besî olmuş idi hâr kalem." Peygamber eline kalem almadı diye kendini diken addeden kalem. Dünyanın en ağır eşyası dediğimiz ve peygamberin tutmadığı kalem, bize daha ağır gelmez mi?
Ney ve kalem, kamışlıktan koparılmış iki kardeş. Her ikisi de doğru ellerde gönlüne ve aklına dokunur muhatabının. Nefs, geride kalır. Ney ve kalemin kardeşliği Hazar ve Dicle Nehri yakınlarından koparılan kamışlarla yapılmış kalemlerin ismine de yansır. O kalemlere "kalem-i ney" denirmiş.
Her ikisinin de lifleri çıkartılmak suretiyle içi oyulur. Buradan hareketle Mesnevi'deki ney kelimesinin kalem anlamına geldiğini söyleyenler de olmuştur. Olabilir mi? Belki. "Dinle neyden kim hikâyet etmede / Ayrılıklardan şikâyet etmede." Yani insanın nevle benzerliği ve neyin kalemle benzerliği bizi insanla kalemin benzerliğine götürüyor. O hâlde benzerliklerin sonunda Kalem Suresi'ndeki ayetin tefsirine gidebiliriz: Kalemden kasit, kalemin kendisi değil, onu tutan insandır.
Reklam