Her can bir şekilde saflığını yitiriyordu yaşamın getirdikleriyle ve travmalarıyla... Birileri bizi fena yaralıyordu. Çoğu zaman da en yakınımızdakiler.
İçimdeki derin ve köklü karanlığın farkında değil. Çünkü insanları konuşarak tanıyamazsınız. Konuşmak, canlı yaratıklar arasındaki en etkisiz iletişim aracı. Dil yalan söylüyor, olanları çarpıtıyor, insanlığın hiç bıkıp usanmadığı klişeleri tekrarlıyor. Bu yüzden, insanları dinlemek onları anlamak için yeterli değil.