V v
@Mehmet01
3 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.
Reklam
Maria Puder son birkaç dakika zarfında biraz sükunetini kaybetmişe benziyordu. bunu tespit edince memnun oldum: onun hiç sarsılmadan gittiğini görmek, beni herhalde pek üzecekti. mütemadiyen elimi tutup bırakıyor:
"Ne manasız şey? Ne diye gidiyorsun sanki?" diye söyleniyordu.
"Asıl sen gidiyorsun, ben daha burdayım!" dedim.
Bu sözümü fark etmemiş göründü. Kolumdan tuttu.
"Raif... şimdi ben gidiyorum!" dedi.
"Evet... biliyorum!"
Trenin hareket saati gelmişti. bir memur vagon kapısını örtüyordu. Maria Puder merdiven basamağına atladı, sonra bana eğilerek, yavaş bir sesle, fakat tane tane:
"şimdi ben gidiyorum. fakat ne zaman çağırsan gelirim..." dedi.
Evvela ne demek istediğini anlamadım. o da bir an durdu ve ilave etti:
"Nereye çağırsan gelirim!”
İnsan üretmeden tüketen tek yaratıktır. Süt vermez, yumurta yumurtlamaz, sabanı çekecek gücü yoktur, tavşan yakalayacak kadar hızlı koşamaz. Gene de tüm hayvanların efendisidir.
